Aji Saka Asal Usul Aksara Jawa | Cerita Rakyat | Kisah Nusantara

Kacarita ing jaman biyen

ana kerajaan Medang Kamulan.

Kerajaan kasebut dipimpin dening raja jahat sing

jenenge Prabu Dewata Cengkar.

Sang Prabu nduweni pakulinan kang ndadekake

warga Medang Kamulan wedi banget.

Sing mangan manungsa.

Ora ana sing wani nglawan kekarepane.

Ing sawijining dina ing tengah samodra,

ana wong anom lagi lelayaran

karo abdine sing setya loro.

Nom-noman mau jenenge Aji Saka,

bature loro jenenge Dora lan Sembada.

Aji Saka asale saka Bumi Majeti

, nanging ana sing nyebutake

yen dheweke asale saka Jambudwipa India.

Padha lelayaran menyang pulo,

jenenge Jawadwipa sing misuwur sugih.

Awit saking punika, Aji Saka kasengsem anggenipun nyekar

ing pulo punika.

" Iki tandha apa !"

Satekane ing pulo Jawa,

Aji Saka nerusake lakune kanthi nembus

ara-ara saperlu nggoleki warga lokal

kanggo njaluk informasi ing ngendi

desa utawa kerajaan sing paling cedhak amarga tujuane

nyebarake ilmu marang masyarakat.

Dening warga padha diarahake

menyang kerajaan

kang aran Medhang Kamulan.

Padha budhal menyang kerajaan.

Bareng wis tekan ing gunung Kendheng

padha mutusake leren sedhela.

Ing kono Aji Saka ninggalke

kerise karo Sembada.

Nalika ngaturake pesen supaya tansah dirumat

lan yen ana wong sing njaluk,

aja nganti dipasrahake kajaba Aji Saka dhewe

teka nglumpukake.

Sembada sarujuk.

Perjalanan menyang Medhang Kamulan diterusake

dening Aji Saka karo Dora.

Satekane ing tanah Medhang tekan sawijining desa

lan ketemu karo randha tuwa

jenenge Nyai Sengkaren.

Sawise ngenal lan ngomong karo

Nyai Sengkaren, dheweke ngerti tujuane Aji Saka.

Akhire diajak mulih karo Nyai Sengkaren.

Amarga suwene Nyai urip dhewekan.

Saiki wis dianggep kaya anake dhewe.

Sauntara kuwi, Aji Saka lan Dora seneng

amarga oleh papan panggonan ing desa.

Nalika manggon ing desa

kekarone sregep ngrewangi gawe omah.

Kajaba iku, dheweke uga kerep srawung

karo warga.

Wontenipun kekalihipun ugi dipunremeni dening warga

amargi solah bawanipun.

Biyen nalika omong-omongan karo salah sijine warga

Aji Saka, dheweke ngalem kahanane negara Medhang Kamulan

sing subur lan makmur.

Ananging beda kang bisa dideleng saka ekspresi raine warga

nalika mangsuli pangandikane Aji Saka.

“Ya ngene iki lho, Pak.

Nanging kita manggon ing bayangan saka wedi.

Malah ana warga sing mlayu

lan ninggalake desa amarga raja sing kejem.

Panggonan iki….”

“Negara iki dikuwasani dening prabu Dewata Cengkar putra!

Raja jahat sing duwe pakulinan aneh,

saben dina njaluk perdana menteri

nggawa wong mangan.

Aji Saka ngerti rasa wedine rakyat

amarga sawayah-wayah prajurit kraton

bisa teka nggawa

menyang raja supaya dipangan.

Nganti sawijining dina ana gupuh.

Akeh warga sing metu saka desa kasebut

amarga ana kabar

yen prajurit kerajaan bakal teka

golek wong sing bisa

dadi panganan kanggo prabu. Weruh kuwi, Aji Saka banjur berinisiatif dadi relawan dadi panganan kanggo ngganti warga.

Ora usah ngenteni suwe,

patih lan prajurite wis tekan ing desa.

Padha kaget amarga desa katon sepi.

Ora ana wong ing kana.

Patih dhawuh marang kabeh prajurite

supaya nggoleki saben pojok ing ngendi-endi.

Nanging asile ora ana,

ora ketemu sapa-sapa.

Aji Saka berinisiatif dadi relawan

dadi dhaharan kanggo ngganti warga.

Wiwitane Nyai Sengkaren nglarang Aji Saka,

nanging dheweke yakin yen dheweke bisa

ngilangi rasa nesu ing papan kono.

“Nggawa aku perdana

menteri, aku mesakake ndeleng warga sing ora luput

dadi korban pialane raja Dewa Cengkar.

Abdine Aji Saka.

Abdine wis siyap lan gelem dadi dhaharane Sang Prabu."

Weruh ketulusane Aji Saka,

patih kuwi sejatine ora gelem gawe panganan

kanggo Prabu Dewata Cengkar.

Nanging amarga Aji Saka meksa

, akhire patih digawa menyang kraton.

Ing kerajaan prabu wiwit duka

amarga patih ora teka.

Dheweke mikir apa wong-wong sing biasa

dadi panganan wis entek.

Dheweke uga ngomel yen mengko paling ora

ana manungsa siji sing bisa dipangan

, panjaluke bakal kawujud.

Nalika padha teka ing kraton.

Prabu Dewata Cengkar bungah amarga gubernur teka

nggawa panganan.

“Sapa jenengmu cah enom?

Aku krungu saka patih yen sampeyan siap

dadi dhaharanku dina iki? “

Nuwun sewu Prabu Dewata Cengkar.

Aku Aji Saka.

Sadèrèngipun abdi dalêm dados dhaharanipun sang prabu.

Ayo kula takon siji bab. "

"Cepet ngomong, apa sing dikarepake?

Aku bakal nggawe.

Aku luwe banget."

"Abdi mung pengin

lemah sing ambane kaya kain sing dakgawa! "

"Iki mung karepmu?

Apa kowe serius?

Lho, yen kowe gelem, jupukna!"

Aji Saka langsung mbukak gombal sing digawa

lan ngajak Prabu Dewata Cengkar

nyekel pucuke kain kasebut.

Sang prabu nuruti

kanthi seneng. miturut Aji

. Panyuwune Saka,

tela mau terus nganti ngluwihi

kratone Prabu Dewata Cengkar,

kain menjang saka kedhaton,

ngliwati warga desa,

alas,

gunung,

nganti tekan lembah ngarai.

Sang prabu terus mundur

mbentang kain Aji Saka

. saya suwe saya adoh.lan

ora rampung nganti tekan

tebing curam ing pinggir segara

kidul.Ngerti keanehan kasebut,

Prabu Dewata Cengkar duka banget.Dheweke

ngerti sejatine kekarepane

Aji Saka, yaiku. kanggo mungkasi

panguwasane kraton Medhang Kamulan.Nanging

kanthi kasekten Aji Saka,

kain sing diulur

ujug-ujug mbungkus awak Prabu Dewata Cengkar,

lilitane kuwat banget nganti awak

raja sing gedhe banget kaya rak. Pangarep

-arep ora bisa obah babar pisan.

Banjur kain kasebut dicopot dening Aji Saka.

Sanalika awake Prabu Dewata Cengkar

dibuwang menyang Segara Kidul sing ombake gedhe.

Seketika awak raksasa

ilang, diuntal ombak sing galak.

Warga Medhang Kamulan padha surak-surak

amarga Aji Saka

bisa nyingkirake Prabu Dewata Cengkar

. Padha bungah amarga wis bebas

saka raja sing seneng mangan manungsa.

Nanging tanpa pangertosan Aji Saka,

Prabu Dewata Cengkar isih ana

ing samodra.

Kanthi kawruhe, dheweke dadi

baya putih lan ilang ing endi wae.

Aji Saka saiki dilantik dadi raja ing Medang Kamulan.

Dheweke dadi raja sing apikan lan wicaksana.

Medang Kamulan uga ngalami jaman jaya

nalika jumenenge.

Ing sawijining dina, Prabu Aji Saka

kelingan marang keris sing dititipake

marang Sembada.

“Dora!

mangga kula aturi keris ingkang kula

titipaken dhateng Sembada wonten ing pagunungan Kendheng papan

leren rumiyin."

“

Inggih

, Prabu Aji Saka, kula badhe nindakaken.”

Pungkasane Dora nemoni Sembada.

Saktekane

ing Gunung Kendheng,

Dora ngaturake pesene Aji Saka

supaya njupuk

keris

pusaka .

Boten saged kula pasrahaken dhateng panjenengan

utawi tiyang sanes kejawi Prabu Aji Saka piyambak

ingkang rawuh njunjung. "

"Dadi kowe ora percaya marang aku?

Aku pancen wis diparingi dhawuh

dening Sang Prabu!"

“Ora wektu iki!

Aku tetep nggegem amanatmu senajan

kahanane. “

“Kok kowe pancen kudu dipeksa Sembada!

Dak rebut

amarga dhawuhe Prabu Aji Saka supaya

nggawa keris pusaka mulih. “

Sauntara kuwi ing kraton Medang Kamulan

ana bab kang nyengkuyung

panggalihipun sang prabu.

Aku ora ngerti apa iku.

Lan ora

biasa yen Dora ora suwe suwe.

Pungkasane Prabu Aji Saka

mutusake kanggo nututi abdine loro

ing pagunungan Kendheng.

Sajrone lelungan,

dheweke rumangsa ana kedadeyan sing ala.

Satekane ing papan kang dituju,

Aji Saka kaget weruh Dora

lan Sembada lagi gumlethak tanpa nyawa.

Sampeyan bisa ndeleng tilas perang sing nggegirisi sing

kedadeyan ing papan kasebut.

Pranyata padha perang nganti mati

kanggo nyekel amanat sing digawa.

“Nyuwun pangapunten,

saestu panjenengan kekalih menika

tiyang ingkang setya sanget kaliyan kula”.

Kanggo nglestarekake kasetyan loro.

Prabu Aji Saka nulis

ing watu

sing tulisane

Ha Na Ca Ra Ka "Ana utusan setya loro."

Da Ta Sa Wa La "Beda panemu lan padudon."

Pa Dha Jaya Nya "Podo-podo kuwat lan tangguh."

Ma Ga Ba Tha Nga "Akhire mati bebarengan."

Tulisan Aji Saka ing watu iku

asale saka aksara Jawa

, uga diarani aksara Jawa.