Full Transcript

พูดเยอะไม่เท่ากับสื่อสารเป็น แล้วต้องพูดแบบไหน คนถึงเข้าใจสิ่งที่เราต้องการจริง ๆ ? | Woody Talk

1:14:511,512 summary words · ~8 min readThaiBy WoodyWorldTranscribed Oct 15, 2026

Analyze another video with Pro30-day money-back guarantee

Summary

Effective communication is not about non-stop talking or pleasing everyone, but intentionally aligning physical gestures, empathetic etiquette, and purposeful speech so people immediately grasp your message and feel motivated to collaborate.

Unconscious body ticks, improper grooming, filler words, and aimless speech create friction and repel career-defining opportunities, whereas mastering self-presentation and conversational intention acts as a multiplier for personal and financial advancement.

Section summaries

The Core Thesis & Distracting Body Language

watch

Woody introduces Kru Fon to examine why talking a lot does not equal communicating well. Kru Fon defines the baseline goal as creating three sensations in others: comfortable to the eye, comfortable to the ear, and comfortable to the heart. She breaks down physical distractions, noting that unnecessary twitches, excessive fidgeting, and awkward wrist motions scatter the listener's focus. The section concludes with the assertion that every physical action produces an immediate feeling in the observer, whether positive or negative.

Aim for communication that keeps listeners comfortable across sight, sound, and emotional state.
Fidgeting and excessive movement create noise that prevents the message from traveling clearly from point A to point B.
First impressions are often determined by minute physical angles rather than superstitious chemistry.

Establishes the foundational logic for how physical presence dictates listener perception.

Vocal Dynamics, Eye Contact, and Eliminating Filler Words

watch

Kru Fon outlines the four primary dimensions of speech: physical delivery postures, eye contact, vocal dynamics (volume, pitch, articulation), and cadence. She debunks the old advice of staring at someone's brow or nose to calm nervousness, arguing that the other person immediately detects unnatural eye positioning. The conversation moves into filler words (non-words like 'แบบว่า' or 'ในส่วนของ'), clarifying that speakers lean on them due to an irrational fear of dead air. The segment ends by contrasting conversational banter designed for atmosphere with structured communication designed for concrete outcomes.

Avoid looking at eyebrows or noses; maintain direct, natural eye contact.
Filler words stem from habit and an inability to tolerate silence (dead air).
Distinguish clearly between speaking to maintain an ambiance versus speaking to drive results.

Offers practical corrections for verbal habits and filler words that undermine executive presence.

Manners as Empathy and Public Attire Debates

watch

The dialogue shifts to basic etiquette, which Kru Fon defines as thinking of others before yourself rather than strictly following complex international protocols. Woody and Kru Fon discuss viral debates regarding people wearing hotel bathrobes and slippers into hotel dining rooms and putting bare feet on chairs under the justification of personal comfort. Kru Fon argues that while personal freedom exists, actions generate sensory perceptions and emotional responses in others that cannot be undone. If someone refuses to care about their social footprint, their mental door to growth remains closed.

Etiquette fundamentally boils down to outward empathy: letting others exit before you enter and serving others first.
Your clothing speaks about your preparedness, identity, and level of respect toward the meeting.
Personal freedom ends where it generates visual or physical discomfort for people sharing the space.

Resolves online controversies around casual attire and grounds social etiquette in empathy.

Executive Insecurities and the 4 Body Directions

watch

Kru Fon explains that 70% of her clients are executives who struggle with visual self-consciousness, such as feeling unphotogenic, fearing facial asymmetry, or freezing during public speeches. She introduces the 'Push and Pull' technique to initiate psychological connection, followed by the four spatial movement vectors. The downward vector ('Nail') builds grounding and uncompromising authority; the forward vector injects forward drive and engagement; the backward vector signals retreat, submission, or relaxation; and the upward vector lightens energy and lifts mood. Adjusting physical movement alters brain neurochemistry, altering both the speaker's confidence and the listener's reaction.

Even senior leaders face paralyzing visual insecurities that require deliberate muscle and postural training.
Physical movement direction dictates psychological state: down grounds, front engages, back yields, and up lightens.
When internal confidence is lacking, deliberately executing the physical posture first will trigger the matching emotional state.

Provides a powerful physical mechanics framework for mastering stage presence and personal confidence.

Discipline, Social Mirroring, and the Wealth Mindset

optional

The discussion covers sustainable transformation through discipline, highlighted by a student who grew from fewer than 1,000 to over 820,000 followers by executing coaching feedback relentlessly. Woody recalls a high-achieving acquaintance who openly wished Thais would not learn communication skills because widespread communicative competence would increase his business competition. Kru Fon agrees, noting that in modern markets, products and services are commoditized, making communication the definitive lever of value creation. Kru Fon then explores the difference between an expansive wealth mindset and a scarcity mindset.

The world acts as an exact mirror: the energy, posture, and facial expression you output is what will be reflected back to you.
Building genuine trust through valuable content removes the need for aggressive, desperate selling.
Mastering persuasion and presentation elevates you from an anonymous worker into a sought-after professional.

High on motivation and real-world case studies, confirming why communication creates competitive advantage.

Personal Branding, Bold Engagement, and Micro-Goals

watch

Kru Fon breaks down why proactive communication attracts wealth: individuals who succeed make direct eye contact, ask sharp questions, and boldly request opportunities rather than waiting to be noticed. People with an inner scarcity mindset overthink, trap energy in their heads, avoid eye contact, and fail to move their bodies. She stresses that personal branding is not about self-indulgence, but finding the exact intersection between what you enjoy sharing and what provides emotional or educational utility to the audience. To prevent overwhelm, she advises setting tight, measurable daily micro-goals, such as intentionally smiling at or greeting five people.

Opportunities flow to those who ask clearly and project forward-leaning energy.
Overthinking paralyzes physical movement and signals internal hesitation to mentors and employers.
Personal branding succeeds only when your authentic expression overlaps with what people actually find useful.
Break major self-improvement goals into measurable daily quotas to ensure consistent execution.

Unpacks the specific behavioral differences between proactive high-achievers and passive overthinkers.

The ABCD System: Smile, Locks, Politeness, and CTA

watch

Kru Fon formalizes her complete development framework: Appearance, Behavior, Communication, and Design Thinking. For Appearance, she prescribes the 'Level 2 Smile' (showing upper teeth with cheek lift) and the '1-2 Lock' (firming muscles at the end of hand gestures to show deliberate intent). For Behavior, she anchors interactions around four courtesy words. For Communication, she mandates eliminating directionless statements by starting with the 'Why' and concluding with a clear Call to Action (CTA). For Design Thinking, she urges abandoning victim-oriented phrases like 'แหม ก็ใช่สิ' (well, easy for you to say) and testing principles directly instead of passively consuming content.

The '1-2 Lock' prevents blurry, limp hand gestures and signals focused respect.
Communication without a CTA leaves the listener lost regarding what they are supposed to do next.
Eliminate passive-aggressive mental scripts that dismiss other people's success as unachievable privilege.
Test advice in the real world before forming cynical opinions in comment sections.

The most actionable, instruction-dense section of the entire interview, detailing concrete execution models.

1:02:09-1:13:27

Grooming Protocols, Public Boundaries, and Closing

watch

In the concluding segment, Kru Fon and Woody discuss interpersonal dilemmas like handling food stuck in someone's teeth, noting that context and relationship proximity dictate whether to speak up or stay silent. Kru Fon outlines a mandatory 'half-body scan' checklist for self-maintenance: smoothing flyaway hair, blotting facial oil, clearing nose hair, and adjusting shirt collars. She explains that brushing teeth in shared hotel bathrooms violates public boundaries by thrusting private rituals into public view. The episode concludes with a call to cultivate an insatiable curiosity mindset, which naturally attracts mentors and opportunities.

Assess the setting before pointing out someone's flaw; do not humiliate someone if the flaw is negligible.
Flyaway hair and unkempt collars send an instant message of rushed disorganization.
Keep personal hygiene rituals strictly private to avoid imposing discomfort onto others in shared facilities.
Expressing genuine curiosity toward successful individuals makes them eager to mentor and open doors for you.

Covers critical, often unspoken social hygiene rules and provides a practical self-audit checklist.

Key points

Physical Movement Dictates Emotional Reception — Every twitch, gaze angle, and posture shift communicates before words do, either reinforcing your core message or distracting listeners with annoying noise. Aligning physical body directions directly shifts internal brain chemistry and primes the listener to mirror your emotional state.
True Etiquette Is Outward Empathy, Not Social Pretense — Manners are not arbitrary social rules, but an active inner choice to consider the comfort and perspective of others before yourself. Self-centered behavior in public or shared spaces inevitably generates negative emotional impressions that undermine personal credibility.
The Wealth Communication Mindset: Ask Boldly and Take Initiative — High achievers distinguish themselves through active physical and verbal engagement: making eye contact, asking clarifying questions, and directly requesting opportunities instead of waiting passively. Overthinking traps energy inside the head and creates closed body posture, inadvertently repelling opportunities.
The ABCD Execution Framework for Self-Mastery — Holistic presence requires systematically auditing Appearance (grooming and structured gestures), Behavior (empathetic social etiquette), Communication (goal-oriented speech with a clear call-to-action), and Design Thinking (eliminating defeatist inner dialogue).

“การเคลื่อนไหวมันเกิด distraction ทำให้คนไม่ได้อยู่กับ message ของเรา” — Kru Fon

“อย่าลืมว่าเสื้อผ้าพูดได้ มันพูดว่าเราเป็นใครเรามาจากไหนเราพร้อมมั้ยวันนี้เราอยากมาเจอเค้าหรือเปล่า” — Kru Fon

AI-generated from the transcript. May contain errors.

0:00

บุรีภาพคนรวยกับคนจนมันต่างกันยังไง

0:05

สบตากล้าถามกล้าขอไม่รอโอกาส

0:08

>> นี่คือคนอยากรวย

0:09

>> คนอยากรวยแล้วเขาจะได้ความรวยในที่สุด

0:14

มันจะมีแค่เปอร์เซ็นต์เดียวเท่านั้นแหละ

0:16

>> คุณว่าต้องมี 1% ที่ดู EP นี้จะได้

0:18

>> แล้วฝนเชื่อว่าฝนมาวันเนี้ย 1% นั้นเอา

0:22

ง่ายๆคนมีมารยาทโลกข้างหน้าอยู่แล้วค่ะ

0:24

>> อื

0:24

>> มารยาทพื้นฐานมันคือเราควรคิดถึงคนอื่น

0:28

ก่อนตัวเองเช่นให้เขาเดิน[เพลง]ออกมาก่อน

0:29

แล้วค่อยเดินเข้าไปเรากดลิฟต์ไปก่อนเพื่อ

0:31

ให้เขาออกก่อนลิฟจะได้ไม่หนีบเาถามอายุ

0:34

ไม่ได้หรอเสียมารยาทด้วยหรอกินก่อนผิด

0:37

ด้วยหรอก็หิวอ่ะ

0:40

หิวก็ต้องกินมยแล้วการสื่อสารไม่ดีคุณไม่

0:43

สามารถมีเครื่องจักรไปผลิตเงินแน่นอนอยาก

0:46

ทำมากเลยค่ะเพราะว่ามีแพชชั่น[เพลง]

0:50

เกี่ยวกับงานด้านนี้กับบริษัทพี่วูดี้

0:52

>> ผมรับคุณเข้าทำงานซีรีส์[เสียงหัวเราะ]

0:54

เพราะดูคุณวีล

0:58

>> อย่าลืมว่าเสื้อผ้าพูดได้

1:01

มันพูดว่าเราเป็นใครเรามาจากไหนเราพร้อม

1:05

มั้ยวันนี้เราอยากมาเจอเค้าหรือเปล่าเคย

1:08

ได้คุยกับบางคนที่ประสบความสำเร็จระดับ

1:11

สูงมากในโลกนี้เนาะเาบอกว่าผมไม่ชอบเลย

1:18

หลักสูตรต่างๆที่สอนให้คนสื่อสารเป็น

1:20

>> อื

1:22

>> เพราะจะทำให้ผมเสียโอกาสเพราะคนไทยสื่อ

1:24

สารไม่เป็น

1:26

>> เเป็นเมื่อไหร่นะเราจะมีคู่แข่งเยอะ

1:29

จดจำเราได้เพียงเพราะเราพูด[เพลง]เป็นเรา

1:32

ขายเป็นนำเสนอเป็นเนี่ยค่ะMindsซตคนรวย

1:35

เกิดขึ้นทันที

1:36

>> อื

1:37

>> เพราะคุณมีสกิลที่คนรวยมีแล้ว

1:43

>> หลายคนติดตามคเทนของครูฝนมาตลอดแล้วคิด

1:46

ว่าวันนี้จะเป็นโอกาสที่ดีมากที่เราจะได้

1:48

มาจูนเรื่องของบุคลิกของเราวิธีการสื่อ

1:52

สารของเราแล้วก็รวมไปถึงมารยาทของเราอยาก

1:56

จะบอกว่ารอคอยไปวันนี้มานานแล้วเชื่อว่า

1:59

หลายคนที่ดูจะได้ประโยชน์อย่างสูงคุณฝน

2:02

คิดว่าวันเนี้ยคนที่ติดตามคเทนเราเนี่ย

2:05

เขาจะได้ประโยชน์อะไรบ้างถ้าดูครบจบ

2:07

ประมาณชั่วโมงนึงของคเทนนี้

2:09

>> เขาจะเข้าใจว่าเขาจะสื่อสารยังไง

2:12

>> อื

2:13

>> เพื่อให้เกิดความรู้สึกอะไรและได้ผลลัพธ์

2:17

ตามเป้าหมายที่เขาต้องการค่ะ

2:19

>> สิ่งที่คนมักจะไม่รู้ตัวและไม่มีใครกล้า

2:23

เตือนเกี่ยวกับเรื่องการสื่อสารบุคลิก

2:26

หรือมารยาทเนี่ยเนี่ยท็อป F เลยก็ได้ครับ

2:29

มีอะไรบ้างให้ทุกคนที่กำลังดูอยู่ตอนนี้

2:32

ได้เห็นว่าเอออาจเป็นชันนะแล้วถ้าฉันมี

2:36

เรื่องนี้ที่คนไม่กล้าเตือนแต่มันน่าเอ๊ะ

2:38

เนี่ย

2:39

>> อืนะเพื่ออัพเลเวลตัวเอง

2:42

>> กับโลกใบนี้ที่อยู่แล้วทำให้ทุกคนเห็น

2:44

แล้วมันสบายตาสบายใจและสบายหูมั้ย

2:48

>> ใช่ค่ะ

2:49

>> สบายหูสบายตาสบายใจ

2:51

>> 3 สบายมันมีอะไรบ้างที่เราอาจจะไม่รู้

2:53

ตัว

2:54

>> 1 บุคลิกภาพยืนเดินนั่งภาษากาย

2:58

>> อื

2:58

>> ทุกอย่างเลยที่มันเป็น body language

3:01

เพราะอันแรกเนี่ยมันเป็นจุดที่คนจะสังเกต

3:04

เห็นมากที่สุดเลยอย่างเช่นยุกยิก

3:06

>> อื

3:07

>> เกาจับหรือเวลาพูดแล้วข้อมือมันหักอ่ะค่ะ

3:11

ข้อแรกนะคะพี่วูดี้อย่างเงี้ยค่ะเรื่อง

3:14

นี้สำคัญจริงๆค่ะ

3:16

>> ทำไมทำไมการที่มันดุ๊กดิ๊กมันส่งผลยังไง

3:18

ต่อคนรับศาล

3:20

>> การเคลื่อนไหวมันเกิด distraction ทำให้

3:22

คนไม่ได้อยู่กับ message ของเรา

3:24

>> อื

3:24

>> ไปสนใจว่ามือฝุนจะไปทางไหนหรือฝนจะใช่มั้

3:27

คะเห็นมมันกวนมันกวน message จาก A ไป B

3:30

เนี่ยแทนที่จะเป็นเส้นตรงแต่มันจะเป็น

3:33

ขมุกขมัวแบบนี้

3:34

>> อันนี้คือข้อที่ 1 มันเกิดความรำคาญคือ

3:37

เราต้องยอมรับว่าบุคลิกภาพทุกอย่างอ่ะค่ะ

3:40

มันสร้างความรู้สึก

3:42

>> ครับ

3:42

>> ทำไมมันถึงถูกทำไมมันถึงผิดอันเนี้ฝนอยาก

3:44

ข้ามไปเลยจริงๆมันคือว่าอะไรที่มันทำงาน

3:47

กับความรู้สึกคนน่ะ

3:48

>> อื

3:49

>> นั่นแหละมันเป็นจุดเริ่มต้นคือบุคลิกภาพ

3:52

ทั้งสิ้นเวลาคนเราไม่ชอบกันอย่างเงี้ยค่ะ

3:54

หรือเห็นแล้วไม่ถูกชะตาหรือเห็นแล้วรู้

3:56

สึกหรือว่าอุ๊ยนี่คนนี้แบบครัชนะทำบุญ

3:58

ร่วมกันมาจริงๆมาดูนะว่ามันเป็นเรื่องบุญ

4:01

บาปจริงหรือเปล่าเค้ามองคุณแบบด้วยแบบแค่

4:05

องศามันไม่ถูกเปล่าหรืออย่างงี้ใช่มั้ยคะ

4:09

หรือเวลามองอย่างงี้มองรอดแว่นออกมาใช่

4:12

มั้ยความรู้สึกก็เปลี่ยนไปแล้วค่ะอันเนี้

4:15

คือภาษากาย

4:16

>> อืมซึ่งบางทีเราก็อาจจะไม่รู้ตัวและบางคน

4:20

ก็อาจจะไม่เตือนหรือว่าเราใช้ชีวิตไปก็คน

4:23

อาจจะไม่กล้าเตือนหรืออาจจะไม่รู้ด้วยใช่

4:25

ว่านี่คือสิ่งที่กระทบความรู้สึกเอยู่

4:27

>> เค้ารู้สึกค่ะแต่เค้าไม่รู้จะพูดบอกยังไง

4:30

>> อ

4:30

>> พอบอกไปอ่ะพี่วุดิอาจจะไม่ชอบเค้าไงคะ

4:33

>> ครูฝนทำไมต้องทุบโต๊ะระหว่างคุยมันก็จะ

4:35

รู้สึกแปลกๆแล้วใช่มั้ย

4:37

>> โอมันไม่ใช่งานเค้าเอางี้ด้วยกันค่ะเามี

4:39

สิทธิ์ตัดสินแต่เขาไม่มีสิทธิ์บอก

4:41

>> แล้วครูฝนรู้มั้ยว่าคุณพูดว่าคือแบบคือ

4:44

แบบว่าแบบทุกๆ 20 วินาที

4:46

>> เนี่ยกำลังจะบอกว่าข้อที่ 2

4:48

>> ข้อที่ 2 คือ

4:49

>> คือเรื่องของการพูดค่ะ

4:51

>> ครับ

4:52

>> การพูดเนี่ยมันมีหลายมิติมากเลยนะมันไม่

4:55

ได้มีแค่ว่าเสียงดังเสียงเบาเสียงค่อย

4:57

หรือมีแค่คำฟุ่มเฟืออย่างเดียวมันมี 1

5:01

เลยการพูดของคุณเนี่ยท่าทางประกอบการพูด

5:04

เป็นยังไงเนาะอายcontทactคุณเป็นยังไงสาย

5:06

ตาเวลาที่พูดคุณมองที่ไหนบางคนบอกครูขา

5:10

มองที่หวังคิ้วมั้คะเพราะหนูเป็นคนที่ไม่

5:12

มั่นใจเวลาที่จะที่จะพูดครูอนุบาลเนี่ย

5:15

เคยบอกว่าให้มองตรงหวังคิ้วเราจะได้ไม่

5:17

ตื่นเต้นครูบอกไม่ใช่นะมองหวังคิ้วคนรู้

5:21

นะ

5:21

>> อื

5:22

>> รู้นะอย่างฝนมองจมูกพี่วุดดี้อย่างเงี้ย

5:24

สักพักพี่จะรู้แล้วว่าฝนไปมองตรงจมูกก็จะ

5:27

รู้สึกว่าอะไรติดจมูกฉันหรือเปล่า

5:29

>> คือตาเท่านั้นนะคะอันนี้คือสายตาอันที่ 3

5:32

วิธีการพูดคือเรื่องเสียงค่ะเสียงที่คุณ

5:36

ใช้สื่อสารเนี่ยมันซูมมันกลางมันต่ำมัน

5:38

ดังมันเบามันมีไดนามิคมั้หรือว่าชัที่คุณ

5:41

ออกไปเนี่ยตอเสือตอเสือตลอดก็สร้างความ

5:43

รู้สึกนะคะรำคาญมั้คะถ้าครูบอกว่าสวัสดี

5:46

ค่ะทุกคนคะเนี่ยคลิปเนี้ยออกไปอ่ะคนไม่

5:49

ฟังเมเจูแล้วพีู่ดี้คนจะฟังว่าครูจะเอา

5:52

ลิ้นออกมากี่ครั้งเนี่ย

5:53

>> อื

5:53

>> พูดไปแลบลิ้นไปทำไมเนี่ยมันเป็นอย่างงี้

5:56

ไปดูได้เลยค่ะตามคอมเมนต์นี่คือเรื่องของ

5:59

ทนเสียงอันที่ 3 ของเรื่องการพูดนะแล้ว

6:01

อันที่ 4 คือจังหวะค่ะจังหวะการพูดของคุณ

6:04

เนี่ยมันช้ามันเร็วมันยืดมันหดหรือมันยาน

6:09

หรือมันรัวจนคนฟังไม่ทัน

6:13

>> ตัวอย่างของการรัวจะประมาณไหนที่คนอาจจะ

6:15

ไม่รู้ตัวว่าตัวเองรัว

6:17

>> พิจารณาวันนี้ก็จะพิจารณาเรื่องไอ้เรื่อง

6:21

มหาวิทยาลัยอย่างเงี้ยค่ะทุกอย่างมันจะ

6:24

รวบๆอันเนี้คืออยู่ในการพูดคืออันที่ 2

6:27

นะ

6:27

>> อญาณ

6:29

>> ญาณเช่นอย่างวันนี้เนี่ยนะคะก็อยากจะพูด

6:33

ให้ทุกท่านได้ทราบนะคะว่าครูเนี่ยนะคะก็

6:40

สอนเกี่ยวกับเรื่องบุคคลิกภาพมา 20 ปี

6:43

แล้วนะคะ[เสียงหัวเราะ]

6:45

>> นี่ๆนี่คือเรื่องการพูดรวมไปถึงสุดท้ายก็

6:48

คือเรื่องของคำฟุ่มเฟือยหรือ non word

6:51

filler word

6:52

>> f word ที่เราคุยเมื่อสักครู่

6:54

>> เอ่อแบบว่านะคะนะคะนะครับในจุดนี้ในส่วน

6:56

ของก็ที่เรียกได้ว่ากันเลยทีเดียวอ่ะนะคะ

6:59

>> Filler word หรือว่าคำที่แทรกไปให้ไม่

7:03

มี Dead Air เนาะ

7:04

>> ให้มันเต็มๆ

7:05

>> ภาษาไทยเราเรียกว่าอะไรดี Filler word

7:06

>> คำฟุ่มเฟือย

7:07

>> คำฟุ่มเฟือยท็อป 3 ที่ได้ยินบ่อยสุดคือ

7:11

>> มากๆแบบ

7:12

>> แบบ

7:13

>> อะไรอย่างเงี้ย

7:13

>> อะไรอย่างเงี้

7:14

>> ในส่วนของ

7:15

>> ในส่วนของ

7:16

>> นั่นแหละค่ะ

7:16

>> กำลังถามตัวว่าเราใช้บ้างเบางทีผมก็ติด

7:20

อยู่ในแบบ

7:20

>> พี่

7:21

>> เพราะผมติดคำว่าไก็บางทีเราก็ไหลไภาษา

7:25

อังกฤษ like เหมือนกันค่ะ

7:26

>> ภาษาอังกฤษจนต้องเตือนตัวเองเสมอว่า

7:29

>> I feel like

7:30

>> เราตัดเอ่อเราตัดคำนี้ได้นะนานๆใช้ได้

7:34

แล้วก็รู้ว่าหลายคนใช้กันจนชิน

7:37

>> ถูกค่ะ

7:38

>> งั้นงั้นคำว่าแบบคำว่าเอ่ออะไรเงี้ย

7:41

>> อะไรอย่างเงี้ยมันเป็นคำที่พูดแล้วมัน

7:43

สบายปากหรือว่ามันคุ้นเคยมันคืออะไรเหตุ

7:45

ผลที่คนใช้คือมันคุ้นเคย

7:48

>> 2 อย่าง 1 คือเขาชิน

7:52

2 คือเขาคิดไม่ออกเขาคิดไม่ออกช่วง dead

7:56

air ตรงนั้นน่ะค่ะเขาจึงเอาคำพวกเนี้ย

7:59

ใส่เข้ามาให้มันเต็มๆเพราะว่าทนไม่ได้กับ

8:02

Dead air ถ้ามี Dead Air ปุ๊บจะกลาย

8:04

เป็นว่าเราพูดไม่เก่งเราพูดไม่ลื่นไหลเลย

8:08

ใส่ให้มันเต็มๆเอาล่ะวันนี้นะคะพี่วดีข่ะ

8:11

ในส่วนของจุดนี้นะคะในครูฝนเนี่ยก็อยากจะ

8:14

พูดในส่วนของการเอ่อมีบุริภาพนะคะให้นึก

8:19

ออกมั้คะ

8:19

>> หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเรากับพิธีกร

8:22

อีเวentที่รู้สึกว่าไม่ต้องหายใจเลย

8:25

สมมุติยืนอยู่ต่อหน้ารถแล้วก็โชว์เคสซึ่ง

8:28

>> มันก็อาจจะเป็นแพทเทิร์นที่เราคุ้นเคย

8:30

หรือเปล่าคือความมั่นใจความเก่ง

8:33

>> ใช่มั้ซึ่งมันมีหลายซึ่งมีหลายวงการซึ่ง

8:36

มันแต่ละวงการก็ไม่เหมือนกันเนาะและแน่

8:38

นอนคนๆนั้นเ้าก็ต้องมีหน้าที่ในการใช้ 1

8:41

นาทีในการพูดถึงอุปกรณ์รถยนต์ให้ได้เร็ว

8:44

ที่สุดใช่มั้ย

8:45

>> แต่บางทีเราอาจจะคุ้นเคยว่าความ

8:47

>> เอ่อว่องไวในการสื่อสารมันอาจจะเป็นความ

8:51

สำเร็จซึ่งอาจจะไม่ใช้ได้กับในที่ประชุม

8:53

หรือการคุยกับบรรยากาศอื่นๆ

8:56

>> ต้องบอกอย่างงี้ค่ะเราจะพูดเป็นบรรยากาศ

8:59

>> อื

9:00

>> หรือเราจะพูดเอาผลลัพธ์ถ้าเราพูดเอา

9:02

บรรยากาศเนี่ยจะเป็นฟิลนั้นเลยค่ะเอาล่ะ

9:04

ค่ะวันนี้นะคะอย่างเงี้ยค่ะเราพูดเป็น

9:07

บรรยากาศให้รู้ว่าเนี่ยตรงนี้มีอีเวent

9:09

เดี๋ยวจะมีลucky draw มีแจกของขวัญไม่ผิด

9:13

เลยนะไม่ผิดเลยค่ะแต่ถ้าวันเนี้ยเรามาพูด

9:16

เอาผลลัพธ์มาพูดเอาความอยากให้คนฟังเนี่ย

9:19

จำได้ในทุกๆคำเนี่ยมันมีโครงสร้างของมัน

9:23

มันมีการใส่คำถามเข้าไปนะมันมีข้อมีลำดับ

9:28

นะสุดท้ายมันต้องมี call action นะเพื่อ

9:31

ให้สุดท้ายเนี่ยเค้าจำได้ว่าเราต้องการ

9:33

อะไรในการพูดครั้งนี้นี่ยังอยู่ใน

9:36

cคategoryเรื่องการพูดน่ะท็อปไที่พี่

9:39

บูดี้บอกคือ 1 ภาษาใช่มั้ยคะบุคลิกภาพยิน

9:42

เดินนั่งภาษากายอันที่ 2 คือการพูดซึ่งใน

9:44

การพูดแตกออกเป็นอะไรคะทนเสียงน้ำเสียง

9:47

จังหวะการพูด Filler word หรือความฟุ้ม

9:49

อีกใช่มั้อื

9:51

>> อันที่ 3 คือมารยาท

9:53

>> ครับ

9:54

>> การวางตัวไม่รู้ว่าขนาดไหนมันถึงเรียกว่า

10:00

เสียมารยาทอันนี้มันผิดมั้ยหรือผิดด้วย

10:05

หรอนะมันก็แล้วแต่ attitude ใช่มั้คะที่

10:08

จะตีความคนที่มาหาครูเนี่ยมันจะมี 2 แบบ

10:10

คือแบบไหนถูกอ่ะครูกับอ

10:13

>> ผิดด้วยหรอคะ

10:14

>> อะไรที่อะไรที่เค้าเข้ามาแล้วเแชร์แล้ว

10:18

ครูมองว่าอืมันซ้ำๆบ่อยนะกับหลายๆคนที่

10:21

ไม่ไม่รู้ตัวหรือว่าผิดด้วยเหรอเช่นอะไร

10:23

บ้างครับ

10:24

>> เช่นถามอายุไม่ได้หรอ

10:27

เสียมารยาทด้วยหรอกินก่อนผิดด้วยหรอก็หิว

10:30

อ่ะ

10:32

หิวก็ต้องกินมยอย่างเงี้ยคือครูก็จะบอก

10:35

ว่าจริงๆมารยาทมันคือเราเรานึกถึงคนอื่น

10:39

นะคะหรือเปล่าคือเบสิคของคำว่ามารยาทอัน

10:42

นี้เราไม่รวมมารยาทสากลที่ต้องทราบว่าตรง

10:45

ไหนคือที่นั่งของใครอะไรอย่างเงี้นะคะแต่

10:47

มารยาทพื้นฐานน่ะค่ะมันคือการรู้ว่าเรา

10:52

ควรคิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเช่นให้เค้า

10:54

เดินออกมาก่อนเราค่อยเดินเข้าไปเรากด

10:56

ลิฟต์ไว้ก่อนเพื่อให้เขาออกก่อนลิฟตจะได้

10:58

ไม่หนีบเค้าเราอย่าเพิ่งทานให้เขาค้าทาน

11:01

ก่อนเพราะว่าเค้าผู้ใหญ่กว่าเราแบบเนี้ย

11:03

ค่ะมันคือเบสิคในการคิดถึงคนอื่นก่อนตัว

11:05

เองมารยาทมันก็จะเกิดเอง

11:07

>> อื

11:07

>> อ่าเพราะฉะนั้นเนี่ยมันเลยสะท้อนว่าคนที่

11:11

ไม่มีมารยาทในความหมายของคนอื่นเนี่ยนะคะ

11:13

คือไม่ค่อยคิดถึงคนอื่นก็อยากกินก็กินเลย

11:16

>> อื

11:16

>> ใช่มั้ยก็ไม่อยากหุบปากอ่ะอยากอ้าปากขา

11:19

เคี้ยวอ่ะก็ก็เป็นแบบนั้นมันเหมือนกับว่า

11:21

center มันอยู่ที่ตัวเอง

11:23

>> น่าสนใจมากเพราะหลายคนเข้าใจว่ามารยาทก็

11:25

คือการปรับตัวเองเข้าสังคมแต่แท้จริงแล้ว

11:28

มันคือการนึกถึงผู้อื่น

11:30

>> มันจะสะท้อนความ caring ของคุณ

11:33

>> Empathy อ่ะ

11:34

>> กับคนที่อยู่รอบข้างคุณในสถานนั้น

11:37

>> ใช่ค่ะ

11:38

>> แล้วแค่ปรับจุนมารยาทได้เนี่ยคุณจะ

11:40

เปลี่ยนพลังงานตัวเองแล้วก็เปลี่ยนความ

11:42

เป็นคุณทันทีเนาะคุณอาจจะ connect กับคน

11:45

แล้วคนก็จะชอบคุณทันทีแค่เปลี่ยนมารยา

11:47

>> ใช่ใช่เวลาพี่พี่วูดี้นึกถึงคนอื่นน่ะพี่

11:50

วูดี้อยากจะอยากมองตาเองมั้คะ

11:52

>> ใช่

11:52

>> จะสังเกตเขามั้คะว่าเขาอยากได้อะไรเหนาว

11:54

ไปมั้ย

11:55

>> เค้า[เสียงกระแอม]

11:57

แปลว่าอะไรเขาอาจจะอยากดื่มน้ำมั้ย

11:59

>> อื

11:59

>> ใช่มั้ยพี่วดี้จะหยิบน้ำมั้ครับทันที

12:03

เพราะพี่สังเกต

12:05

>> อื

12:06

>> และพี่ใส่ใจคนที่อยู่ข้างๆนั้นมารยาทก็จะ

12:09

เกิดเองเพราะฉะนั้นเนี่ยค่ะถึงบอกว่า

12:12

มารยาทอ่ะมันไม่ใช่แค่อเตอร์อย่างเดียวนะ

12:14

>> มันต้องมาจากอินเนอร์ที่ถูกต้องก่อนด้วย

12:17

ว่าเรานึกถึงคนอื่นหรือเปล่าแต่มันก็จะมี

12:20

คนพูดอีกค่ะว่าชีวิตในสังคมตอนเนี้ยนะแค่

12:23

คิดถึงตัวเองก็เอาไม่รอดและมานั่งคิดถึง

12:25

คนอื่นใช่มยคิดให้มันปวดหัวปวดเฮสทำไมใช่

12:30

มั้ยคะครูจะบอกว่าอันเนี้ยมันเป็นการตี

12:33

ความที่ไม่ใช่นะไม่ถูกต้องงั้นแปลว่าโลก

12:36

เนี้ยทุกคนต้องเห็นแก่ตัวเลยใช่มั้ยมัน

12:38

ถึงจะน่าอยู่มันถึงจะถูกต้องอ่ะไม่ใช่นะ

12:41

ค่ะจริงๆโลกมันน่าอยู่ได้แค่เอาง่ายๆคนมี

12:44

มารยาทโลกก็น่าอยู่แล้วค่ะ

12:46

>> อื

12:46

>> นะฮะบุคลิกลิกภาพมันถึงตีรวมหมดเลยคนแต่ง

12:50

ตัวถูกกัเทศะโลกก็น่าอยู่แล้วค่ะคนพูดใน

12:53

จังหวะที่ถูกต้องนะคะเสียงดังพอดีไม่

12:56

เสียดแทงหูเราก็น่าอยู่แล้วค่ะโลกนะคะ

12:59

เอิ่มแล้วก็บุคลิกของเขาไม่ยุกยิกรำคาญ

13:02

สายตาของเราเนี่ยนั่งอยู่สาขาแด๊ๆๆๆๆตลอด

13:05

เวลาใช่มั้ยคะมันก็ทำให้โลกหน้าอยู่ได้

13:08

และมันเป็นความระเบียบเรียบร้อยหรืออัน

13:10

ที่ 4 พี่วดี้ถามว่ามันมีอะไรอีกการแต่ง

13:13

กายนะคะการแต่งกายมันผิดตรงไหนอ่ะเออเรา

13:17

อยากแต่งแบบนี้ใช่มั้คะ

13:18

>> ก็มันสบาย

13:19

>> ก็มันสบายก็มัน

13:22

>> สะดวกแบบนี้อ่ะใช่มั้ยคะ

13:24

>> อย่าลืมว่าเสื้อผ้าพูดได้

13:27

มันพูดว่าเราเป็นใครเรามาจากไหนเราพร้อม

13:32

มั้ยวันนี้เราอยากมาเจอเค้าหรือเปล่าอ่า

13:35

ถ้าวันนี้ฝนใส่เสื้อยืดคอกลมมาเย้ยๆเลยนะ

13:39

แล้วฝนก็เป็นครูสอนบุคลิกภาพไงแต่วัน

13:42

เนี้ยเราสนิทกันน่ะพี่วูดี้เราเคยเจอกัน

13:44

แล้วอ่ะ

13:45

>> คือผมกลัวว่าถ้าคนดูไม่ถึงตอนกลางเราจะมี

13:48

ประเด็นนี้นะแต่ขอแทรกเข้ามาก่อนเลยแล้ว

13:51

กันเรื่องการแต่งกายเนี่ย

13:53

>> คือเห็นคทentในออนไลน์พูดถึงเรื่องของ

13:56

ทำไมฉันผิดตรงไหนที่ฉันใส่แตะไปโรงแรมอ

14:00

>> แล้วถอดรองเท้าแตะแล้วก็เอาเท้าขึ้นมาไว้

14:02

บนโต๊ะกินข้าวเพราะว่าฉันสบาย

14:05

>> อื

14:06

>> ในบุฟเฟ่ต์โรงแรมสักแห่งแล้วก็มองว่าโอ้

14:08

เป็นประเด็นได้ด้วยเหรอนี่เพราะว่าก็มีคน

14:10

หลากหลายมากแบบบอกว่าไม่ได้นะต้องให้

14:12

เกียรติสถานที่แต่ฉันจ่ายตังค์มากิน

14:15

บุฟเฟ่ต์แล้วอ่ะ

14:16

ฉันจะถอดฉันจะใส่แตะมาแล้วฉันจะเหมือนกับ

14:21

เป็นฟastมั้ง

14:23

>> อื

14:23

>> แล้วก็ใส่

14:24

>> ชุดคลุมของโรงแรม

14:26

>> ลงมาทานข้าว

14:26

>> อ่ะๆก็คือชุดคลุมที่เขาแจกใช่ปแล้วก็ลาก

14:30

แตะแล้วก็ถอดลงแตะซึ่งมันก็เลยกลายเป็น

14:33

ประเด็นถกเถียงในโซเชียลก็เลยถามครูว่า

14:36

ถ้าถ้าเป็นครูครูมองยังไงกับเรื่องเนี้ย

14:38

เพราะว่ามันเหมือนกับว่าเ้าก็ก็สิทธิ์ของ

14:40

เค้านะเค้าก็จ่ายตังค์มาเอยากสบายตัวแต่

14:42

อีกด้านนึงเบอกว่ามันอาจจะไม่ถูกกาลเทศะ

14:45

ยกเท้าขึ้นมาบนเก้าอี้มันดูไม่งามมันมี

14:49

มันมีmindsซตใดที่เราจะมองเรื่องนี้อย่าง

14:51

เป็นกลาง

14:52

>> คุณอยากให้คนรู้สึกอะไร

14:56

จากการกระทำนั้นน่ะบุคลิกภาพอ่ะมันคือ

14:59

สิ่งนั้นแหละสิ่งที่แสดงออกไปแล้วทำให้คน

15:02

รู้สึกคุณเอาเท้าขึ้นมาบนเก้าอี้อ่ะค่ะ

15:04

เวลาคนอื่นทำบ้างคุณรู้สึกหรือเปล่าทาน

15:07

ข้างๆคุณโต๊ะข้างๆคุณแต่คุณเห็นฝ่าเท้า

15:09

เค้าอ่ะค่ะคุณทานอร่อยมั้ยความรู้สึกมัน

15:12

เกิดหลังจากบุคลิกภาพมันเกิดไงคะเพราะ

15:14

ฉะนั้น

15:15

นั้นบอกเกิดสารตั้งต้นมันคือบุคลิกก่อน

15:18

นั้นแtionมันทำให้เกิด feeling นะคะเมื่อ

15:22

เราแอชัอย่างไร feeling ก็จะเกิดเพราะ

15:24

ฉะนั้นถามว่าใส่แตะผิดไหมอ่ะมันไม่ได้ผิด

15:28

>> แต่มันทำให้คนเกิดฟลingอะไร

15:31

>> ต่างหากใส่ชุดคลุมลงมาผิดมยมันเกิดฟลิ่ง

15:36

ว่าอะไรเพิ่งตื่นหรอแล้วมากินข้าวแค่นั้น

15:40

มันไม่ได้ผิดนะ

15:41

>> แต่มันทำให้คนเกิดฟลิ่งเอากระดิกเท้าเวลา

15:44

กินข้าวไปด้วย

15:45

>> อือ

15:46

>> แล้วเอามือถูเท้าไปด้วยเงี้ย

15:47

>> อือ

15:48

>> มันอาจจะไม่มีอะไรหลุดออกมาเลยนะคะพี่แต่

15:50

ว่าจินตนาการมนุษย์อ่ะค่ะมันไปไกลมากกว่า

15:53

สิ่งที่เห็นนะอ

15:54

>> มันทำให้เห็นว่าบางทีพี่เคยเห็นภาพอะไร

15:56

แล้วมันมีกลิ่นป่ะ

15:57

>> ครับ[เสียงหัวเราะ]

15:59

>> ใช่เราเห็นเราเห็นภาพคนนอนตามแบบเอ่อเรา

16:03

ไปขนส่งหรือเราไปสนามบินน่ะเราเห็นคนนอน

16:06

มันก็ไม่ได้ผิดนะอ

16:07

>> ใช่มั้ยคะแต่มันเกิดฟลิ่งอะไรอ่ะที่นี่

16:11

ที่ไหนที่นี่คือฉันมาแบบมันดูราคาถูกจัง

16:14

เลยเนาะฉันมาแล้วต้องเดินผ่านอวันนี้ฉัน

16:17

จะไปขึ้นเครื่องบินนะเนี่ยแต่ฉันอยู่

16:19

เหมือนอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้อย่างเงี้ย

16:21

เหมือนแบบอยู่ศูนย์อพยพอย่างเงี้ยค่ะคือ

16:24

สิ่งที่เราทำออกไปอ่ะมันเกิดความรู้สึก

16:26

ใหม่เพราะฉะนั้นมันก็กลับไปที่อินเนอร์

16:28

ว่าแคร์มั้ย

16:30

>> อื

16:31

>> ถ้าคุณไม่แคร์อ่ะมันไม่สามารถเอาสารอื่น

16:34

หรือ message อื่นเข้าไปใน

16:36

>> เซลบrัได้อ่ะมันไม่สามารถ

16:38

>> น่าสนใจมากเพราะว่าที่ดูกันอยู่ตอนนี้

16:40

เนี่ยบางคนอาจจะตกใจอุ๊ยฉันจะต้องปรับ

16:42

ปรุงเปลี่ยนแปลงไม่อยากเฮ้ยทุกข์ใจอะไร

16:44

ขนาดนั้น

16:45

>> เพราะที่เรากำลังพูดเนี่ยเอ่อ

16:48

>> หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อหลายคนที่อยากจะ

16:51

ปรับปรุงหรืออัปเกรดซอฟต์แวร์ตัวเองใช้คำ

16:54

นี้แล้วกัน

16:55

>> ใช่ค่ะ

16:55

>> แต่ก็จะมีหลายคนซึ่งวุฒิครูฝนบอกเลยว่า

16:58

ถ้าคุณไม่แคร์ไม่สนใจในสนเป็นสิทธิ์เลย

17:02

แล้วก็ไม่มีปัญหาใดทั้งสิ้นเพราะว่า

17:05

ประเด็นคือวันนี้เรากำลังมาพูดถึง

17:06

บุคลิกภาพการสื่อสารแล้วก็รวมไปถึง

17:10

>> การแต่งกาย

17:11

>> ใดๆเพื่อเข้าสู่สังคม

17:14

>> ใช่

17:14

>> อย่างงดงามนั่นคือเป้าหมายเพราะหลายคน

17:17

เป็นทุกข์มากว่าฉันต้องทำยังไงนะฉันอยาก

17:20

จะให้ทุกคนมองฉันแล้วรู้สึกสบายหูสบายตา

17:24

หรือได้ยินแล้วฉันรู้สึกแฮปปี้ดังนั้น

17:26

นั่นคือโจทย์ของรายการนี้คเทนวันนี้

17:28

>> ดังนั้นคนบอกว่าฉันไม่ได้สนใจว่าใครจะคิด

17:31

ยังไงนั้นก็

17:32

>> ประตูมันปิดแล้วอ่ะ

17:33

>> อ่ะประตูมันปิด

17:34

>> จะได้จะได้จะได้แยกแยะได้ถูกไม่อยากให้

17:37

ฝืน

17:37

>> ไม่อยากให้ฝืนนะฮ

17:39

>> หลังจากการแต่งกายซึ่งเดี๋ยวจะลงดีเทลอีก

17:42

นิดนึงใน EP ค่ะ

17:43

>> 5 คือ

17:44

>> ความมั่นใจ

17:45

>> อือ

17:45

>> ส่วนใหญ่มาแล้วเไม่มั่นใจอ่ะค่ะอ

17:48

>> บางคนนะคะพี่วุดดี้ติดอยู่แค่ว่ารู้สึก

17:50

ไม่สวยรู้สึกดูแย่ในกล้องนะคะถ่ายรูปไม่

17:55

กล้าถ่ายเลยนะไปไหนจะพี่จะไม่ถ่ายรูปเลย

17:58

นะคุณน้ำฝนเพราะว่าพี่รู้สึกว่าพี่ไม่สวย

18:00

พี่ดูไม่โอเคพี่อ้วนพี่ดูอย่างเงี้ยค่ะ

18:04

คือจะติดอยู่ตรงนี้ซึ่งผู้บริหารเป็นเยอะ

18:06

มากแล้วพีู่ดรู้มั้คะว่าการมานั่งตรงเไม่

18:10

ได้เไม่ได้ตื่นเต้นว่าเขาจะพูดอะไรนะฮะ

18:13

เค้ากลัวเค้าแบบปากเบี้ยวหรือเปล่าหน้า

18:17

มุมนี้เค้าไม่สวยมั้ยอันเนี้เป็นประเด็น

18:20

ใหญ่มากของผู้บริหารที่มาเจอครูนะ

18:22

>> แล้วครูบอกเว่า

18:24

>> คือ 1 มันมาจากความมั่นมั่นใจของเขาก่อน

18:27

มันก็ต้องมาเคลียร์ก่อนว่าติดที่ตรงไหน

18:29

บ้างนะคะแล้วจะไปแก้ตรงนั้นครูไม่ได้เน้น

18:33

ว่าจะต้องแบบอุ้ยมีปมอะไรอย่างเงี้ยต้อง

18:35

ไปแก้ปมอะไรเงี้ยไม่ใช่นะคะครูก็จะเน้น

18:37

ว่าอ้าก็เอาเอาออกมาให้เห็นเป็นภาพเลยครู

18:40

ก็จะมีกระบวนการเอ่อดึงดึงทุกอย่างออกมา

18:42

เป็นภาพนะคะเพื่อให้เห็นเลยว่าสิ่งนี้มัน

18:45

คืออะไรคำว่าอะไรเช่นตาไม่เท่ากันนะคะ

18:49

คิ้วไม่มีนะคะพูดแล้วเห็นฟันล่างเวลาพูด

18:53

แล้วเห็นแต่ฟันล่างมันไม่สวยมันก็ต้องมา

18:56

ฝึกที่อะไรกล้ามเนื้อนะคะตามไม่เท่ากัน

18:58

สมมุติอ่ะแต่งหน้าช่วยได้มั้ยถ้าไม่ได้

19:01

ทศัยกรรมมั้ยคือทุกอย่างมันแก้ได้หมดอ่ะ

19:03

ค่ะจนให้เขาค้าแบบรู้สึกพอใจก่อนไปแก้ให้

19:08

มันถูกจุดหลังจากนั้นก็ค่อยเข้ามาสู่ว่า

19:10

วิธีการนั่งมือเอามาอยู่ตรงไหนหลังต้อง

19:14

ยังไงวิธีการพูดมีโครงสร้างหน่อยมั้ย

19:17

อย่างเงี้ยค่ะ

19:18

>> ส่วนใหญ่คนที่ไม่มั่นใจเกี่ยวกับตัวเอง

19:21

>> อื

19:21

>> โดยเฉพาะผู้บริหารที่มาปรึกษากับคุณฝน

19:23

เนี่ย

19:23

>> ค่ะ

19:24

>> เค้าไม่มั่นใจเรื่องอะไรบ้างชัดๆเลย

19:27

>> ถ้าผู้บริหารนะคะจะแบ่งออกเป็น 2 อันที่

19:29

ชัดๆมากๆก็คือความมั่นใจกับเรื่องของการ

19:33

พูดเวลาเขาจะให้สัมภาษณ์หรือขึ้นบนเวที

19:36

อันเนี้ยเป็นเรื่องใหญ่มากบางท่านจะไม่เา

19:38

รู้อยู่แล้วว่าเขาต้องแต่งตัวยังไงเพราะ

19:40

เขาผ่านอะไรมาเยอะใช่มั้คะแต่พอเป็น

19:43

เรื่องของความมั่นใจอ่ะกับการพูดบนเวที

19:45

อ่ะเขาไม่มีไงบางทีไม่ไม่รู้เลยว่าขึ้นไป

19:49

ต้องจับไมค์แบบไหนเดินไปเนี่ยเขาต้องมอง

19:52

ซ้ายมองขวามองกลางหรือยังไงแล้วมองแค่ไหน

19:56

ถึงจะพอดี

19:57

>> อือ

19:57

>> จริงๆแล้วอ่ะก็ต้องพาเขากลับมาที่การสื่อ

19:59

สารว่าเทคนิคกับ Connection เทคนิคครูมี

20:02

อยู่แล้วว่ามองอ่ะมีการสายตาเล็งล็อกคยิง

20:05

ทำยังไงอะไรอย่างงี้ใช่มั้ยคะแต่อันที่ 2

20:08

คือเรื่องของ connection คือถ้าเราพูด

20:10

แล้วมี connect กับคนค่ะ connect กับคน

20:12

connect กับคนเอาแค่ว่าอยู่กับคนหูตาเรา

20:17

อยู่ตลอดแค่เนี้ยเราจะไม่ต้องนั่งท่อง

20:19

แล้วว่าเราต้องมองซ้ายกี่วินาทีมองขวากี่

20:22

วินาทีเพราะโฟกัสมันเปลี่ยนอ่ะค่ะครูจะ

20:25

สอนเอาconneกก่อนนะบางคนสบตาไม่ได้นะคะ

20:29

พี่วุดดี้ครูก็จะให้เพื่อนเนี่ยถามขึ้นมา

20:31

เลย

20:32

>> พอถามก็ต้องตอบตอบเสร็จไม่ไม่มองหน้าไม่

20:34

ได้นะสมมุติครูแบบไม่ตาพี่วุดี้พี่วุดี้

20:38

ถามถามสักอย่างครูก็ต้องหันไปตอบใช่ไหมก็

20:41

ต้องทำ exercise เพื่อกระตุ้นให้เขาใช้

20:43

ต่อมที่เขาไม่เคยใช้อ่ะค่ะ

20:45

>> แล้วให้เขารู้สึกว่าอ้อ connection คือ

20:47

เป็นแบบนี้

20:48

>> แต่พอไม่ได้จริงๆปุ๊บครูเริ่มเอาเทคนิคมา

20:51

ช่วยละเช่น push and pool push and

20:53

pool คือมันจะสร้าง connect เองอ่ะเนี่ย

20:57

ค่ะ push แล้วก็pูเช่นพี่บูดี้คะเหลือ

21:01

ห้องน้ำไปทางไหนคะอ๋อทางด้านขวาค่ะเห็นมย

21:04

push and pool

21:06

>> push

21:06

>> ใช่ค่ะแต่ถ้าเกิดว่าครูไม่มี push and

21:08

pool เช่นห้องน้ำไปทางไหนคะพี่วุดิถาม

21:12

ใช่ไหมคะคนบอกทางนู้นค่ะ

21:14

>> แต่ยิ้มแล้วสมมุติทางนู้นค่ะ

21:16

>> แต่ไม่มีพุชสมมุติวันนี้ครูแบบ

21:19

>> ครูแบบไม่พร้อมเลยนะเป็นคนไม่ดีด้วยนะฮะ

21:23

แต่ครูมียังไงนะคะพี่วุดี

21:25

>> อื

21:26

>> เป็นคนดีขึ้นมาเลย

21:27

>> อุยสังเกตเลยว่าการแค่

21:30

>> ยื่นหน้ามานิดนึง

21:31

>> มันมันเปลี่ยนวิธีการมันมีความนอบน้อมมัน

21:34

มีความ

21:35

>> มันเห็นอกเห็นใจเราด้วยนะ

21:36

>> ใช่ทันทีเลยค่ะเพราะว่าสิ่งเนี้ยค่ะเขา

21:38

เรียกว่า psychological gesture ท่าทาง

21:41

เนี่ยมันเปลี่ยนวิธีคิดได้เปลี่ยนความรู้

21:45

สึกได้ไม่ใช่เปลี่ยนแค่คนตรงหน้านะคะอัน

21:47

นั้น 1 ชั้นที่ 2 เปลี่ยนตัวเองด้วย

21:50

>> อื

21:50

>> ฝนบอกว่าถ้าคุณเป็นคนที่ไม่ค่อยเข้าหาคน

21:53

น่ะคุณลองpุชพูไปเรื่อยๆใครถามอะไรออเหรอ

21:56

คะใครออได้ค่ะลองพุชพูไปเรื่อยๆสักพักคุณ

22:00

จะรู้สึกconnectเnectกับผู้คนแล้วคุณจะ

22:02

รู้สึกอยู่ๆคุณก็มีเป็นคนรู้สึกว่าไนขึ้น

22:05

นะด้วยตัวของตัวคุณเองดูมีน้ำใจขึ้นดู

22:08

เป็นคนดีขึ้นเองพอเรียนศาสตร์เเรารู้เลย

22:10

ว่าเฮ้ยจริงๆอ่ะกายกับใจมันคือ

22:13

connectเnectกันตลอดเวลาซึ่งจริงๆให้กาย

22:17

เกิดก่อนก็ได้ค่ะใจอย่าเพิ่งก็ได้สมมุติ

22:20

ว่าพี่พี่ไม่สามารถเป็นคนดีได้วันนี้เลย

22:22

อ่ะมันยากเพราะว่ามันต้องเกิดจากการอรวบ

22:25

รวมพลังงานแล้ววันนี้ฉันท้อฉันล้าเหลือ

22:27

เกินพี่ใช้ทิศทางของร่างกายก็ได้ค่ะเช่น

22:31

พี่ฝนใช้จะมีอยู่ 4 ทิศทิศล่างเนี่ยคือบน

22:34

ลงล่างบนลงล่างต้องเห็นลูกศรจากบนลงล่าง

22:37

เท่านั้นบนลงล่างเท่าตัวต้องเป็นเหมือน

22:39

ตะปูที่ตอกลงไปพี่พี่ลองพูดว่าตอก

22:42

>> ตอกตอกตอก

22:44

>> แน่นแน่นแน่นแน่นแล้วหลังต้องเป็นตะปู

22:48

ด้วยนะคะตรงอย่างเดียวใช่ต่อต่อเข้มแข็ง

22:52

ชัดเจนมั่นใจเข้มแข็งชัดเจนมั่นใจไป

22:55

เรื่อยๆพี่จะรู้สึกเอง

22:58

>> ว่าเนี่ยมั่นใจเพราะฉะนั้นเอาไปใช้ในการ

23:00

พูดอย่างไรเวลาที่พูดอ่ะค่ะถ้าครูใช้ทิศ

23:02

ล่างในการพูดวันนี้นะคะพี่วุฒี้สิ่งที่ฝน

23:05

จะพูดนะคะเป็นเรื่องที่สำคัญมากค่ะเพราะ

23:07

ว่าเนี่ยมันจะแข็งแล้วมันชัดตรงขึ้นมาเลย

23:10

>> มาก

23:11

>> มากๆเลยแต่ถ้าครูใช้ทิศหน้าพี่ขาวันนี้นะ

23:15

คะฝนจะพูดเนี่ยพี่เชื่อมเห็นมว่าเนี่ยเ

23:19

รู้มั้ไว้เปลี่ยนมพลังงานเปลี่ยนสิพอมี

23:22

ทิศหน้าเข้ามาปุ๊บโอ้โหมันมันให้ความรู้

23:25

สึกอะไรมันให้ความรู้สึกพุ่ง

23:27

>> พลังหรือ engage หรือสนุกหรือแบบ

23:31

>> อุ้ยๆลุยใช่มั้คะเพราะฉะนั้นเอามาใช้ได้

23:34

มั้ยในการพูด on stage สวัสดีครับทุก

23:37

ท่านครับกับสวัสดีครับทุกท่านครับ

23:40

>> อื

23:41

>> ไม่เหมือนกันนะคะนี่คือทิศหน้า

23:43

>> ทิศหน้า

23:44

>> ซึ่งทุกทิศอ่ะมีทั้งบวกทั้งลบนะคะ

23:46

>> เมื่อกี้นี้มีตอกทิศล่าง

23:49

>> ทิศหน้า

23:50

>> ลุย

23:51

>> ลุย

23:51

>> อืมทิศหลังค่ะพี่บูดี้เอนไปเลยจ้ะ

23:54

>> เพื่อ

23:54

>> เอนไปเลยนะคะต้องยอมทิศด้วยนะอันนี้

23:57

surrender

23:58

>> ไปวา

23:59

>> ทิศนี้เออรู้สึกอะไรล่ะคะลองพูดคำเดียว

24:01

กันก็ได้ค่ะลองลองพูดว่าลองพูดว่า

24:04

[เสียงถอนหายใจ]ไม่เป็นไร

24:06

>> หรือพี่จะอยากพูดพูดเองอ่ะพี่พี่คิดว่า

24:08

พี่พี่เอนหลังปุ๊บพี่อยากพูดว่าอะไร

24:10

>> โอเคได้

24:12

>> พี่พี่วูดี้เราจะไปถึงเป้าหมายกันมั้คะปี

24:14

นี้

24:14

>> พี่ว่าไง

24:15

>> ถึงมาก

24:17

>> พี่อยากไปม

24:18

>> อยาก

24:19

>> จริงหรอ

24:19

>> ไม่อ่ะ[เสียงหัวเราะ]

24:22

>> อยากอยากพักอยากยอมแพ้

24:26

>> ยอมแพ้แล้วก็ไม่เอาแล้ว

24:28

>> เนี่ยค่ะแค่ถ้าพี่ไปแค่ข้างหลังทิศหลัง

24:31

มันไม่ได้นำส่งเมเจที่มันอยู่ข้างในพี่

24:35

ด้วยซ้ำ

24:36

มันนำพาพี่กลับไปข้างหลังเลยเช่นถ้าฝนไป

24:39

สอบสัมภาษณ์ฝนนั่งพิงหลังอ่ะคนที่เห็นเรา

24:43

อ่ะค่ะ HR หรือว่าผู้ประกอบการหรือเจ้า

24:45

ของธุรกิจเขาไม่คิดว่าฝนอยากทำงานที่นี่

24:47

นะอยากทำมากเลยค่ะเพราะว่ามีแพชชั่น

24:52

เกี่ยวกับงานด้านนี้กับบริษัทพี่วูดดี้

24:54

>> ผมรับคุณเข้าทำงานทันที[เสียงหัวเราะ]

24:56

เพราะดูคุณรีแลก

24:59

>> จริงใช่มั้คะ

25:00

>> อาจจะเชิญๆ

25:01

>> เชิญประตูช่อง 10 มันไม่ใช่นั่นคือทิศ

25:04

หลังเนาะเหลือทิศสุดท้ายสุดท้ายทิศอะไรคะ

25:07

พี่

25:08

>> ทิศขึ้น

25:09

>> เก่งมากทิศบน

25:11

>> ทิศบน

25:12

>> พี่ลองหงายมือนะคะแล้วลองพูดว่าลอยขึ้น

25:15

ข้างบน

25:16

>> ลอยขึ้นข้างบน

25:16

>> ลอยขึ้นข้างบนแล้วถ้าเรากระโดดวู้ๆๆๆ

25:19

เสียงก็สูงด้วยทุกอย่างขึ้นข้างบนหมดเลย

25:22

นะคะ[เสียงหัวเราะ]อันเนี้ยแค่หงายมือพูด

25:25

อ่ะค่ะเบาจะเกิดขึ้นแล้ว

25:27

>> อื

25:28

>> หรือผ่อนคลายถ้าเราทำ exercise จริงเรา

25:30

ต้องกระโดดเราต้องมีความแบบปล่อยทุกอย่าง

25:33

ลอยขึ้นอย่างเงี้ยค่ะ

25:34

>> อยู่ๆจากที่พี่แบบเครียดอ่ะมันไม่เหลือ

25:38

แล้วนะฮะเพราะร่างกายมันไปช่วยทำให้สาร

25:41

เคมีในสมองเปลี่ยนละทุกอย่างจะรู้สึกว่า

25:43

อิสระสบายเบาง่ายนะคะบุคลิกมีผล

25:49

>> ต่อการที่เราจะรู้สึกอย่างไรต่อตัวเองและ

25:52

คนอื่นจะรู้สึกอย่างไรกับเราด้วยค่ะ

25:55

>> เชื่อว่าเป็นประโยชน์ต่อหลายคนแล้วเพราะ

25:56

ว่าถ้าบางคนไม่ได้ดูจนจบ

25:58

>> ค่ะ

25:59

>> คิดว่าฟังในช่วง 30 นาทีที่ผ่านมาจะได้

26:02

ประโยชน์อย่างแน่นอนในการวีเช็คตัวเองแต่

26:05

ถ้าคุณดูมาถึงจุดนี้แปลว่าใช่ละคุณอยากดู

26:09

ต่อ

26:09

>> อื

26:10

>> แปลว่าใช่แล้วคุณอยากจะพัฒนาตัวเองแปลว่า

26:13

ใช่แล้วคุณเห็นว่าคุณค่าของสิ่งที่เราจะ

26:16

คุยกันตรงนี้เนี่ยน่าจะเป็นประโยชน์ต่อ

26:18

คุณดังนั้นดูกันให้จบนะครับอย่างน้อยถ้า

26:21

ดูกันให้จบเนี่ยมันจะมีบางกลยุทธ์ที่ครู

26:25

ฝนจะแบ่งปันอย่างลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

26:28

>> นะในหัวข้อต่างๆที่เราแชร์กันมาถามหน่อย

26:30

นะครับครูฝนว่าเท่าที่ดูมากับการสื่อสาร

26:36

กับการแต่งกายกับบุคลิกใดๆทั้งหมดเนี่ย

26:40

คิดว่าถ้าจะต้องเลือก 1 อย่าง

26:42

>> อื

26:43

>> ที่สามารถเปลี่ยนได้ทันทีใน EP นี้กับคน

26:47

ที่ตั้งใจมาดูเนี่ยครูณฝนคิดว่าเรายก

26:50

เรื่องไหนดีที่คุณฝนมองว่าเปลี่ยนได้เลย

26:53

>> เปลี่ยนได้ทันทีเลยมันคือเรื่องร่างกาย

26:55

เลยค่ะ

26:56

>> อือ

26:56

>> คนค่อนข้างจะเชื่อแบบร่างกายมันสามารถ

26:59

เปลี่ยนทุกอย่างเปลี่ยนพลังงานเปลี่ยน

27:01

ความรู้สึกได้หมดอย่างเช่นเอ่อฝนบอกไป

27:04

เรื่องทิศทางอ่ะค่ะถ้าวันเนี้ยรู้สึกท้อ

27:06

มากลองยื่นตัวมาข้างหน้าเวลาฟังคนน่ะค่ะ

27:09

ลองใช้ทิศหน้าดูลองอย่านั่งพิงหลังแต่ถ้า

27:13

วันนี้ไม่อยากทะเลาะลองถอยแล้วเอนหลังดู

27:16

แล้วพูดแบบเดิมพลังงานจะเปลี่ยนเลยนะคะ

27:20

หรือวันเนี้ยต้องการความสนุกต้องการความ

27:22

สบายลองใช้ทิศบนดูลองเลือกคิ้วขึ้นลองยก

27:26

แก้มขึ้นทุกอย่างให้เป็นทิศบนหมดลองเซ็ต

27:28

ผมหรือลองมัดผมขึ้นไปให้ลูกศรมันขึ้นอัๆๆ

27:33

ให้หมดนะคะแล้วคุณจะรู้เลยว่าความรู้สึก

27:36

มันเปลี่ยนเมื่อความรู้สึกเราเปลี่ยนความ

27:38

รู้สึกคนตรงหน้าก็เปลี่ยนค่ะพีู่ดี้เพราะ

27:41

ทุกอย่างเป็น mirror เนาะทุกอย่างเป็นแบบ

27:43

ว่าถ้าไม่เกิดตรงเนี้ยตรงนั้นเกิดไม่ได้

27:45

เช่นกันเพราะฉะนั้นถ้าเราโทษโลกว่าทำไม

27:48

ทุกคนน่ะไม่ยิ้มให้เราเลยไม่มีใครทักเรา

27:51

เลยไม่มีใครเห็นคุณค่าต้องกลับมาถามตัว

27:54

เองว่าเราโชว์อะไรออกไป

27:58

เราไปยืนอยู่หน้ากระจกเราทำอะไรครับอือ

28:02

กระจกก็คือโลกนะคะเพราะฉะนั้นโลกจะสะท้อน

28:05

อะไรบางอย่างที่คุณทำเสมอ

28:07

>> อื

28:08

>> อื

28:08

>> บางคนที่ติดตามฟังมาถึงจุดนี้เนี่ยอาจจะ

28:10

บอกว่าอืดูมีหลายอย่างเยอะมากเลย

28:13

>> อื

28:13

>> เครียดมากเลยเดี๋

28:14

>> ขอกลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมนะแล้วเดี๋วัน

28:16

หลังค่อยมาเรียนกับพวกเราใหม่อีกทีนึง

28:19

อยากให้ครูฝนให้กำลังใจหน่อย

28:21

>> ว่ามันมีหลายเคสละที่ค่อยเป็นค่อยไป

28:25

>> เอาทีละ 1 ก็ได้แล้วมันมีการทฟอร์มเป็น

28:28

จริงของชีวิตจากเคสต่างๆที่ที่ครูได้ช่วย

28:31

เหลือครับเพื่อเป็นกำลังใจกับทุกคนให้ดู

28:33

จบ EP นี้นิดนึงเพราะบางคนบอกโอ๊เยอะ

28:36

เหลือเกินแต่เราไม่ได้จะลงไปลุยหัวข้อละ

28:40

100 อย่างแล้วก็ดุดันให้คุณต้องเปลี่ยน

28:43

ขนาดนั้นอยากให้เป็นเหมือนแรงบันดาลใจมาก

28:45

กว่าใน EP นี้ดังนั้นมีตัวอย่างของเคสของ

28:49

การเปลี่ยนแปลงที่สามารถแบ่งปันได้มั้

28:51

ครับ

28:51

>> มีค่ะ

28:52

>> อือ

28:52

>> การเปลี่ยนแปลงมันเท่ากับโอกาสเนาะคุณ

28:57

ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าคุณอยากได้โอกาสเพราะ

29:00

โอกาสมันจะเป็นประตูไปสู่

29:03

ความสำเร็จที่คุณอยากได้ไม่ว่าเป้าหมาย

29:05

ของคุณจะเป็นอะไรก็ตามนะคะคือจะเป็นเงิน

29:08

ทองจะเป็นชื่อเสียงจะเป็นวัตถุหรือจะเป็น

29:13

ความสัมพันธ์อะไรอย่างเงี้ยทุกอย่างมัน

29:15

ขึ้นอยู่กับโอกาสและถ้าคุณไม่เอาบุคลิกไป

29:18

สร้างโอกาสเนี่ยมันไม่มีสารตั้งต้นน่ะพี่

29:22

วูดี้ไม่มีเครื่องจักรในการผลิตความ

29:26

สำเร็จอ่ะมันข้ามอ่ะมันไปกระโดดข้ามไปมัน

29:29

ไม่ได้เพราะฉะนั้นเนี่ยคนที่เคยเข้า

29:31

มาเรียนกับครูอ่ะค่ะมันมีหลายเคสมากมันมี

29:35

เคสนึงที่ครูเห็นเลยว่าเขาไม่มั่นใจเพูด

29:39

ไม่ได้เ้าไม่ค่อยกล้าสบตาเพูดหน้ากล้อง

29:43

ไม่ได้แล้วเเรียนทุกคอร์สเลยพี่อูดี้เหา

29:46

ตัวเองอยู่นั่นแหละนะว่าเค้าตกลงเค้าแบบ

29:48

อะไรกันแน่

29:49

>> อ

29:50

>> แต่ในการเรียนของเขา้าอ่ะอย่างนึงที่ครู

29:52

ชอบมากเลยคือวินัยเค้าเอาทุกอย่างที่ครู

29:56

สอนไปทำทันทีแล้วส่งการบ้านทันทีนะคะ

30:00

เพราะมันก็มีหลายคนที่เรียนอุ๊ยทำได้กลับ

30:02

ไปลืมไม่ทำนะคะเพราะความรู้ในโลกเมันเยอะ

30:06

มากเลยพี่วุีเราเป็นหนึ่งในคทentใช่ไหมั้

30:08

คะแต่คทentในโลกนี้มันเยอะจริงๆแต่มันตัด

30:11

กันที่ว่าใครเอาไปทำคนเนี้ยเอาไปทำแล้ว

30:15

จากคนที่คนติดตามประมาณ 1000 กว่าคนตอน

30:19

นี้จะแซงครูแล้วอ่ะ 82,000 แล้วอ่ะ

30:23

820,000 จากคนแบบไม่ถึงแบบไม่ถึง 1000

30:27

ดีอ่ะค่ะแล้วกลายมาเป็นคนที่พูดหน้ากล้อง

30:29

แล้วสายตาแบบพี่วดี้ต้องต้องไปดูเค้าอ่ะเ

30:33

ชื่อทีน่านะคะชอบมาพูดให้แรงบันดาลใจอะไร

30:37

เงี้ยค่ะนะแล้วครูรู้สึกครูว้าวกับคนนี้

30:40

มากทุกครั้งที่เราได้คุยกันเราคูจะบอกว่า

30:41

เฮ้ยเราเป็นลูกศิษย์ที่ภูมิใจมากเลยนะ

30:44

เพราะว่าเค้าอ่ะค่ะไม่ใช่แค่อยู่ๆมีผู้

30:47

ติดตามเพิ่มขึ้นจากที่เขาทำคเทนไม่ว่าจะ

30:49

อะไรก็ตามแล้วครูแฮปปี้กับตัวเลขไม่ใช่

30:52

แต่เขาสามารถส่งพลังงานที่ดีเนี่ยไป

30:55

เปลี่ยนสังคมได้ด้วยเค้าสามารถมาพูดไม่

30:59

กี่ประโยคแล้วคนรู้สึกว่าเฮ้ยฉันเห็นทาง

31:03

แล้วฉันมีกำลังใจเดินต่อแล้วครูรู้สึกว่า

31:06

โอ้โหนี่เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดีมากเลยอ่ะนะ

31:09

คะแล้วมันเป็นเมล็ดพันธุ์ที่มีสารตั้งต้น

31:11

ที่ดีอยู่แล้วแล้วเขาใช้วินัยในการไปจับ

31:14

มันนะคะแล้วเขาเอาจากครูเนี่ยไป develop

31:18

ต่อทำซ้ำๆจนเขาเจอทางแล้วตอนเาต่อยอดไป

31:23

เป็นออกหนังสือนะคะไปเป็นสปีกเกอร์จะไปทำ

31:28

คอร์สเรียนทั้งๆเที่จริงๆเก็ขอขายบ้านทำ

31:31

บ้านขายที่ต่างจังหวัดนะคะแล้วครูก็ถาม

31:35

ว่าเอ้ยหลังจากที่คนติดตามเยอะขนาดเนี้ย

31:37

แล้วเราไม่ได้พูดถึงเรื่องขายบ้านเลยอ่ะ

31:40

ขายได้บ้างมั้ยก็บอกครูคะหนูแทบไม่ต้อง

31:43

พูดขายเลยค่ะเค้าเชื่อหนูทุกอย่างไปแล้ว

31:47

จากสิ่งที่หนูทำเพราะฉะนั้นมันคือบุญเก่า

31:51

พี่บูดี้ที่เราสร้างมานั่นคือเราต้องทำ

31:53

ให้เกิดtrัเรื่อยๆเรๆๆไม่ใช่อยู่ๆเราออก

31:56

หน้ากล้องปุ๊บซื้อมั้ยซื้อมั้ยของดีซื้อ

31:59

มั้ยนี่ฉันเป็นคนขายการพรีเซนในยุคเนี้ย

32:02

ค่ะมันไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

32:05

>> อยากจะบอกว่า

32:07

เคยได้คุยกับบางคนที่ประสบความสำเร็จ

32:10

ระดับสูงมากในโลกนี้เนาะเขาบอกว่าผมไม่

32:15

ชอบเลยหลักสูตรต่างๆที่สอนให้คนสื่อสาร

32:19

เป็น

32:19

>> อืม

32:21

>> เพราะจะทำให้ผมเสียโอกาส

32:23

>> อื

32:24

>> เพราะคนไทยสื่อสารไม่เป็น

32:26

>> อื

32:26

>> เค้าเป็นเมื่อไหร่นะ

32:29

เราจะมีคู่แข่งเยอะมากนะ[เสียงหัวเราะ]

32:31

>> ผมตกใจกับเค้าบอกว่าพี่วุฒิเชื่อมั้ที่

32:34

เราประสบความสำเร็จไม่ใช่เพราะว่าเราเก่ง

32:36

หรือเรามีตังค์แล้ว

32:37

>> เออเราสื่อสารเป็น

32:38

>> เราสื่อสารเป็น

32:39

>> ใครที่สื่อสารเป็นได้ก่อนไม่ว่าจะระดับ

32:42

ไหนในองค์กร

32:43

>> หรือเจ้าของกิจการหรือใครก็ตามในโลกใบนี้

32:47

ชาวนาสื่อสารโน้มน้าวกับอื

32:49

>> พ่อค้าตัวกลางเป็น

32:51

>> ใช่ค่ะ

32:51

>> ก็มีชัยไปกว่าครึ่ง

32:53

>> อย่าให้หลักสูตรเหล่านี้เกิดขึ้นเถอะพี่

32:56

>> อืมอ

32:57

>> เพราะประเทศจะพัฒนาเกิน

32:58

>> อื

32:59

>> ผมฟังแล้วผมตกใจว่าทำไมมึงคิดอย่างงี้ผม

33:02

ก็เลยตั้งเป้าว่านี่คุยกับครูฝนเราคุยกัน

33:04

มาประมาณจะหลายเดือนแล้วเนาะ

33:06

>> ค่ะ

33:06

>> เราเคยคุยกันว่าหวังว่าจะได้มีโอกาสมี

33:09

หลักสูตรในการให้คนเกิดมาคุยอย่างแท้จริง

33:12

>> อื

33:13

>> สักวัน

33:14

>> แล้ววันนี้ก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ผม

33:16

อยากให้ทุกคนได้รับแรงบันดาลใจและเห็นคุณ

33:17

ค่าก่อนว่าการสื่อสารที่ดีเนี่ยไม่ใช่แค่

33:21

เปลี่ยนชีวิตคุณนะ

33:22

>> ค่ะ

33:23

>> แต่เปลี่ยนชีวิตคนรอบข้างคุณเปลี่ยนโลก

33:26

ของคุณแล้วลอง imagine จินตนาการว่าแล้ว

33:28

คนไทยสื่อสารเป็นทั้งประเทศและมั่นใจด้วย

33:32

นะผมว่าเราแซงเวียดนามได้นะ

33:35

>> ความเจริญจะมาถึงทันทีเลยพี่

33:37

>> อ

33:38

>> คนที่เขาพูดกับพี่อย่างนั้นนะเค้าไม่ผิด

33:40

นะคะเพราะในโลกทุนนิยมที่มองตัวเลขคือ

33:43

ความสำเร็จเนี่ยเ้ามีสิทธิ์ที่จะคิดแบบ

33:45

นั้นใช่มั้ยคะเพราะเค้ามองเค้ามองเรื่อง

33:48

การสื่อสารมันเป็นศัตรูเนาะที่จะทำให้

33:51

ธุรกิจเขาอาจจะแบบได้น้อยลงอะไรแบบนี้ใช่

33:54

มั้คะแต่มันคีย์เวิร์ดมันคือแบบ message

33:57

ที่มาจากประโยคนั้นน่ะค่ะมันมีพลังมากเลย

34:00

นะมันทำให้เกิดคำถามว่าถ้าแค่เราสื่อสาร

34:04

เป็นทุกอย่างจบเลยนะคะคุณจะมีโอกาสคุณจะ

34:08

มีช่องทางในการทำกินคุณสามารถเพิ่มมูลค่า

34:12

ให้โปรดักของคุณได้คุณจะสามารถพูดแล้วนำ

34:15

เสนอสิ่งที่คนไม่เคยมองเห็นน่ะให้เขา้า

34:18

เห็นคุณน่ะจากเราอยู่นะอยู่ข้างล่างเลยก็

34:22

เราเกิดขึ้นมาแล้วเาจำจดจำเราได้เพียง

34:25

เพราะเราพูดเป็นเราขายเป็นนำเสนอเป็น

34:29

เนี่ยค่ะmindซตคนรวยเกิดขึ้นทันที

34:31

>> อื

34:32

>> เพราะคุณมีสกิลที่คนรวยมีแล้ว

34:34

>> อื

34:36

>> ถ้าคุณอยากรวยเนี่ยครูพูดเลยว่าคุณไปมี

34:38

สกิลเหล่านี้ก่อน

34:40

>> เออ

34:40

>> แล้วสามารถผมไม่ได้อยากจะแบ่งว่ารวยหรือ

34:45

[เสียงกระแอม]

34:46

เก่งไม่เก่งอ

34:48

>> อื

34:49

>> mindsซตเปิดกับปิดเพราะว่ามันขาวกระดำมาก

34:52

>> ดูตัดสิน

34:52

>> แต่แต่ผมกลัวว่าถ้าไม่ทำอย่างงั้นเนี่ยคน

34:56

ที่ติดตามเราจะหอ

34:58

>> มันไม่ชัด

34:58

>> จะไม่ชัดงั้นขออนุญาตเพื่อความชัดเจน

35:02

>> ค่ะ

35:02

>> นะฮะบุคลิกภาพของคนที่มั่งมีกับไม่มีแล้ว

35:06

กันเนาะคำนี้อาจจะดีสุดเนาะ

35:08

>> หรือว่าเปิดแล้วปิดเนี่ย

35:10

>> มันมีอะไรบ้างที่ครูสังเกตเห็นว่าเฮ้ยมัน

35:13

แยกแยะได้เพื่อให้ทุกคนเริ่มเห็นกับตัว

35:15

เองว่าอืฉันอยู่ในแบบไหนนะแล้วฉันปรับ

35:18

ปรุงได้มั้ย

35:19

>> อื

35:19

>> เชิญครับ

35:20

>> มีคนถามครูบ่อยมากพี่วูดี้ที่พูพี่วุดี้

35:23

บอกเมื่อกี้ค่ะคือบุภาพคนรวยกับคนจนมัน

35:26

ต่างกันยังไงซึ่งครูเข้าใจนะในเทอมของคำ

35:29

ว่าคนรวยกับคนจนเนี่ยเอาให้มันชัดๆเพื่อ

35:31

มันจะได้เข้าใจให้ชัดซึ่งเรารู้อยู่แล้ว

35:34

ว่ามันไม่ควรไปตัดสินตรงนั้นน่ะนะอ

35:35

>> จริงๆมันคือมันมาจากต้องเข้าใจก่อนว่า

35:39

บุคลิกอ่ะมันมาจากความคิดด้วย inner กับ

35:43

มันอยู่ด้วยกันอยู่แล้วมันแยกออกจากกัน

35:45

ไม่ได้งั้นคนรวยกับคนจนเนี่ยอันดับแรกอ่ะ

35:50

อินเnerอรไม่เหมือนกันบุคลิกจึงต่างกัน

35:54

คนอยากรวยอย่างงี้แล้วกันคนอยากรวยอ่ะจะ

35:58

กล้าถามจะสบตากล้าถามกล้าขอไม่รอโอกาสสบ

36:05

ตากล้าถามกล้าขอไม่รอโอกาส

36:07

>> นี่คือคนอยากรวย

36:08

>> คนอยากรวยแล้วเเดี๋ยวเขาจะได้ความรวยใน

36:11

ที่สุด

36:11

>> อื

36:12

>> เพราะมันจะเป็นประตูสู่ความมั่งคั่งของเ

36:14

>> เพราะมันต้องเริ่มจากอยากรวยก่อนถึงจะได้

36:16

รวยไม่ใช่ว่านั่งไม่ใช่ว่านั่งจนอยู่ปุ๊บ

36:18

กินข้าวไปมื้อนึงอ้ารวย

36:20

>> มันต้องมีความยาก

36:21

>> เป็นไปได้ถ้าครูบอกว่าล้างตรงสิแล้วครู

36:24

สอนให้ทุกคนหลังตรงแล้วรวยกันหมดทั้ง

36:25

ประเทศแล้วตอนนี้ใช่มั้ยคะจริงๆมันไม่ใช่

36:28

มันคือต้องเกิดจากความอยากก่อนพออยากปุ๊บ

36:32

พี่อยากรู้จักพี่อยากนำเสนอพี่ไม่รอเนี่ย

36:37

ตาพี่จะอยู่ไหน

36:38

>> อื

36:39

>> พี่จะไม่สบตาหรอสบตาก็ต้องมาก่อนสิใช่มั้

36:44

คะสบตาหน้าก็ต้องยิ้มเพราะอยากได้ไงนะคะ

36:47

ฉะนั้นไม่

36:48

>> กล้าขอมั้ยต้องกล้าขอโอกาสอย่างงั้นอย่าง

36:51

งี้ไม่รอโอกาสค่ะรอเมื่อไหร่ฟ้าฝนจะตกเ

36:54

ไม่รอเขาเดินเข้าไปเลยสามารถมครับถ้าผมจะ

36:58

อย่างงั้นอย่างนี้เนำเสนอตัวเองเลยคน

37:00

เหล่านี้จะอยากก่อนเมื่ออยากปุ๊บ

37:03

personality มันจะเปิดนะมันจะแสดงถึง

37:06

ความกระตือรือล้นทิศหน้ามันจะมาเองพี่บุญ

37:08

ไม่มีทางที่คนเหล่านี้จะมีทิศหลัง

37:11

>> นะคะเขาจะมีทิศหน้ามาก่อนแล้วคนที่มีเจ้า

37:14

ของโอกาสเนี่ยเขาจะอ่านจากตรงนี้แหละเขา

37:16

จะรู้สึกแหมเหมือนฉันตอนเด็กเลย

37:19

>> มันกระตุร้นแบบเนี้ยมันอยากได้อยากดีมัน

37:21

ดูพยายามยามแล้วเขาจะให้คุณเองเพราะเขา

37:25

อ่าน

37:26

>> ครูฝนผมเพิ่งรู้ตัวว่าผมให้โอกาสกับน้องๆ

37:30

ที่เอเนerร์จีอย่างี้แหละที่ขอที่กล้า

37:34

>> ใช่

37:35

>> เพราะเราเห็นเลยว่าเขาคู่ควรเพราะเหมือน

37:37

เราตอนสมัยก่อน

37:38

>> ใช่ถูก

37:39

>> ผู้ใหญ่เลยให้โอกาสเด็กน้อยที่กล้าถาม

37:42

กล้าขอ

37:43

>> ถูก

37:44

>> แล้วก็กล้าประกาศว่าฉันอยากได้สิ่งๆนี้

37:46

เพราะเราเห็นว่าคุณอยากได้ใช่มั้ยฉันจะ

37:49

ช่วย

37:50

>> แต่ถ้ามาแบบอือือื

37:52

>> งงๆโก่งๆมา

37:54

>> ก็จะไม่รู้ว่าต้องการอะไรเราชอบความชัด

37:57

>> พี่รู้มยอันเนี้ยคือความลับสวรรค์เด็ก

38:00

หลายคนน่ะไม่กล้าขอไม่กล้าบอกไม่กล้านำ

38:05

เสนอเพราะแบบกลัวพี่บูดี้จะแบบดุหรือจะ

38:08

กลัวว่าเขาจะคิดว่าเรา

38:10

>> ครับ

38:10

>> นี่คือมันผิดตั้งแต่อินเนอร์แล้วอ่ะ

38:13

>> ครับนี่คืออินเนอร์

38:14

>> อินเนอร์ปฏิเสธ

38:15

>> อื

38:17

>> ความรวยค่ะ

38:17

>> ครับอินเนอร์ปฏิเสธความรวยขยายความใช่

38:20

ครับ

38:20

>> ใช่ค่ะอินเนอร์ปฏิเสธเศษความรวยคือคิดเอง

38:24

เออเองคิดไปเองว่าพี่วุดดี้จะเป็นอย่าง

38:27

งั้นจะเป็นอย่างนี้เขาจะต้องอย่างงั้นแน่

38:28

เลยอย่างงี้แน่เลยพวกนี้จะเหมือนพายเรือ

38:30

ในอ่างจะวนวนแล้วอยู่ในหัวไม่ได้ใช้ร่าง

38:33

กาย

38:34

>> ไม่สบตาด้วยเพราะฉะนั้นคนที่คิดเยอะสมอง

38:39

ทำงานเยอะร่างกายจะไม่ได้ทำงานแปลว่าคน

38:41

ที่เขาคิดแล้วทำเลยนะมาแล้วเพุ่งเลยเนี่ย

38:44

ร่างกายเขาจะได้ทำงานเยอะกว่านั้นเขาจะ

38:46

เคลื่อนไหว

38:47

>> พี่วดี้ลองพูดคำว่าเอ่อสิคะเอ่อเออเออตัว

38:51

มันจะนิ่งมีสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหวคือตา

38:53

เออ

38:54

>> ลูกกับตาจะกรอก

38:55

>> เออ

38:55

>> นะแต่ร่างกายจะไม่เออไม่ได้ไม่เป็นไปไม่

38:59

ได้งั้นคนคิดเยอะจึงไม่ได้ออกทางร่าง

39:02

>> กายงั้น

39:04

>> ร่างกายมันเป็นสิ่งที่สามารถพูดได้มาก

39:07

กว่าคำพูดอ่ะ

39:08

>> อือ

39:09

>> เพราะฉะนั้นคนเหล่านี้จึงปฏิเสธโอกาส

39:12

>> ครับ

39:12

>> ไม่เห็นเลยว่าเขาอยากได้จริงๆเพราะคิด

39:15

อยู่ในหัวแต่ไม่พูดเหมือนรักนะพี่วุดิแต่

39:17

ไม่พูดอ่ะไม่บอกอ่ะใช่มั้คะเราจะไปรู้ได้

39:20

ไง

39:21

เนี่ยรักมากเลย

39:25

รักด้วยกลัวด้วยสมมุตินะคะมันไม่มีใครรู้

39:28

กับคุณเพราะฉะนั้นสกิลที่จะทำยังไงให้

39:31

ศักยภาพของคุณเนี่ยออกมาให้โลกรู้ว่าคุณ

39:35

ทำอะไรได้คุณเป็นประโยชน์กับใครแล้วมัน

39:38

มากพอที่เขาจะเสียเงินมาจ่ายให้คุณมั้กับ

39:41

สกิลนี้

39:42

>> ต้องถามทุกคนว่าดูมาในจุดนี้แล้วไม่ว่า

39:44

คุณจะอยู่ในจุดไหนของชีวิตของสังคมถ้าฟัง

39:49

แล้วรู้สึกว่าอยากจูนกับตัวเองใน

39:52

เวอร์ชั่นที่ดีขึ้นกับการเรียนรู้พิมพ์สน

39:55

ใจมาให้วูดี้กับคุณฝนหน่อยครับเราจะได้

39:58

รู้ว่าถ้าคุณสนใจที่จะพัฒนาตัวเองจริงๆ

40:02

เราอาจมีบางอย่างที่เข้ากับคุณได้ไม่ได้

40:07

บอกวันนี้ว่าจะเกิดขึ้นฮะแต่ว่าคุยกับครู

40:09

ฝนมาสักพักแล้วว่าเดี๋ยวเราต้องทำเทสใน

40:12

การทำสัก 1 EP เพราะว่า

40:13

>> อ

40:14

>> นางก็บอกว่าเรื่องบุคลิกหนูอยากช่วยทั้ง

40:16

เรื่องประเทศเรื่องการสื่อสารนะพี่พี่ถาม

40:18

ตัวเองว่าเกิดมาทำไมวะเบอกว่าอ๋อรายการ

40:21

ที่เกิดมาคุยถึงแม้จะไม่มีแล้วอ่ะแต่ผมก็

40:24

ยังยึดกับคำนี้เหมือนเดิมนะว่าการสื่อสาร

40:27

การคุยเรื่องเดียวกันนะเปลี่ยนชีวิตคน

40:29

จริงๆ

40:30

>> จริงค่ะ

40:30

>> คือไม่ใช่แค่เปลี่ยนชีวิตเราเราไม่ได้มอง

40:32

จากมุมแค่สัมภาษณ์แต่การสื่อสารนี่แหละ

40:34

เราตื่นเต้นแต่ภาพแห่งความสงที่เราจะช่วย

40:37

เหลือทุกคนได้เนี่ยเราบอกว่าเดี๋ยวเอาที

40:39

ละขั้น

40:39

>> อื

40:40

>> ดูซิว่าคนสนใจมั้คือบางคนเฟังแล้วไม่ฉัน

40:44

ไม่ได้หนีแต่สิ่งเนี้ย

40:45

>> อื

40:45

>> ปากท้องฉันมาก่อนฉันฉันยังไม่ต้องการการ

40:48

สื่อสารแต่ถ้าคุณคิดว่ามันน่าจะเป็น

40:50

ประโยชน์พิมพ์สนใจมาให้เราได้รับรู้หน่อย

40:53

นะแล้วเดี๋ยวเราจะประกาศกันต่อไปและฝากกด

40:55

ติดตามและ subscribe ช่องของเราด้วยคุณจะ

40:57

ได้รู้ก่อนใครนะครับเกี่ยวกับอัปเดตล่า

40:59

สุดแต่ไปที่พityเพราะว่าจากวันนั้นมาถึง

41:03

วันนี้ 10 กว่าปีเนี่ยกี่ปีแล้วนะ

41:05

>> ค่ะถ้าสอนจริงๆ 21 ปีค่ะ

41:07

>> โอเค[เสียงหัวเราะ]คือตั้งแต่วันที่เรา

41:09

เจอครูฝนในโซเชียลในวันนั้นในการเดินหมุน

41:13

เทิร์นในวันนั้นที่มันจะมีทั้งเรื่องของ

41:15

การ

41:16

>> โพสเจอร์

41:17

>> บุคลิกบุคลิกเหรอค่ะครูฝนมาไกลมากจนวัน

41:20

นี้เนี่ย

41:21

>> ขอบคุณของหลากหลายวงการต้องมาเรียนการ

41:25

สื่อสาร

41:27

>> เรื่องบุคลิกการวางตัวตอนนี้เราได้มี

41:30

โอกาสสอนใครบ้างแล้วคนที่มาเรียนเนี่ย

41:32

ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มไหน

41:35

>> ส่วนใหญ่ที่มาเรียนเนี่ยค่ะณตอนนี้ผู้

41:37

บริหารจะมาแบบนำโด่งเลยค่ะ

41:39

>> ผู้บอก

41:40

>> ผู้บริหารเนี่ยมาถึง 70%

41:42

>> ครับ

41:42

>> นะคะอันนี้รวมถึงองค์กรด้วยนะคะ

41:45

>> มาแบบตัวต่อตัวหรือมาแบบเป็นคอร์สรวมหรือ

41:49

เป็นยังไง

41:49

>> เรามี 2 โปรใหญ่ก็คือคอร์สองค์กรคือ

41:53

corporate training

41:54

>> นะคะกับเป็น personal training กลุ่ม

41:56

เป้าหมายของเราเนี่ยแต่ก่อนเราก็ไม่ได้

41:59

ไม่ได้เน้นว่าต้องเป็นผู้บริหารนะคะแต่

42:02

เมื่อปี 2 ปีผ่านมาเนี้ยเราเห็นสถิติเลย

42:05

ว่าผู้บริหารมา 70% นอกจากนั้นก็จะเป็นคน

42:08

บุคคลทั่วไปคนทำงานแล้วก็เด็กที่พ่อแม่

42:11

ส่งมาเรียนมารยาทส่งมาเรียนการพูดให้รู้

42:13

เรื่องออกไปพูดหน้าฉันยังไงอะไรอย่าง

42:15

เงี้ยค่ะก็จะเป็นอีก 30%

42:17

นะคะเพราะฉะนั้นผู้บริหารทำไมถึงเยอะณตอน

42:21

นี้เพราะเขาออกมาสร้างตัวตนกันเยอะขึ้น

42:24

ด้วยตลาดที่มันแข่งขันกันเยอะมากพี่เป็น

42:26

red ocean อย่างี้ใช่มั้คะใครที่ถูกมอง

42:29

เห็นก่อนใครถูกจำได้ก่อนคนนั้นได้ไปคน

42:32

นั้นวินเออเพราะฉะนั้นถ้าเรายังแบบสมมุติ

42:34

เราไปโรงสีข้าวนะมันก็ยังขายลูกค้าเก่าๆ

42:38

แบบนี้หรือเราทำเอ่อรถยนต์ทำสีรถยนต์แต่

42:43

เราก็คือแค่ร้านที่มันเป็นนิรนามอ่ะเรา

42:48

ไม่มีแบรนด์นะคนจำไม่ได้ทำยังไงอ่ะให้คน

42:52

จำได้มันก็ต้องมาตกร่องตรงคำว่าสร้างตัว

42:55

ตนสร้างตัวตนคืออะไรก็ทำให้คนจำสิ่งที่

42:59

คุณจะเป็นประโยชน์กับคนอื่นเขาอ่ะนะเป็น

43:01

ประโยชน์ทางด้านอารมณ์ก็ได้นะดูแล้วเฮาดี

43:04

สนุกดีตลกดีกับดูแล้วแบบดูแล้วอุ๊ยได้

43:07

ความรู้หรือดูแล้วอุ๊ยฮีลใจอ่ะนะฮ

43:11

>> ก็คุณก็ต้องหาทางหาช่องซึ่งฝนก็วางเป็น

43:14

หลักสูตรเลยว่ามันจะมีกี่มีกี่ชองที่มัน

43:16

จะไปได้บ้างนะคะก็ร่อนตะแกงเพื่อให้เขามา

43:20

ลงตรงนี้นะซึ่งมันต้องเป็นตัวตนที่เขา

43:23

แฮปปี้ด้วยและเป็นตัวตนที่เขาแฮปปี้และทำ

43:26

ให้คนอยากดูเขาด้วย

43:28

>> อื[เสียงกระแอม]

43:28

>> เพราะคนส่วนใหญ่จะชอบแบบว่าฉันอยากพูด

43:30

เรื่องเนี้ยแต่พี่ค่ะพี่พูดไม่น่าฟังเลย

43:32

อ่ะเรื่องเนี้ยพี่ไม่อินเลยค่ะคนอื่นก็

43:35

รู้หมดแล้วเรื่องนี้อย่างเงี้ยมันก็ไม่

43:37

ใช่งั้นอันนี้ตัวตนของพี่แต่ไม่ใช่ตัวตน

43:39

ที่คนอยากฟังจากพี่เลยค่ะนะคะอันนี้ก็น่า

43:42

สนใจนะคะเพราะฉะนั้นสิ่งที่เราอยากพูดไม่

43:45

ได้แปลว่าคนอยากฟังนะสิ่งที่ต้องหาคือว่า

43:48

มันต้องเป็นคุณและเป็นคุณที่คนอยากดู

43:52

>> อื

43:53

>> อ

43:53

>> เราจะสกัด[เสียงกระแอม]ยังไงเราจะรู้ได้

43:56

ยังไงว่าคุณที่ควรอยากดูมันอยู่ตรงไหนถ้า

43:59

เค้ามองไม่เห็นคุณฟัง

44:00

>> โอ้โหอันนี้มันมีกระบวนการอ่ะพี่

44:03

>> มันเครื่องมือที่มันจะต้องมาทำกันในใน

44:05

คลาสนะมันเรียนเถอะค่ะนะคะ[เสียงหัวเราะ]

44:08

เริ่มตีก่อนเลย

44:11

>> ได้รู้ว่าเอ๊ะมันแนวใหม่หรือเปล่าอะไร

44:13

อย่างงี้นะคะซึ่งๆอ่าถ้าเป็นคอนเซิร์ต

44:15

>> โอยแต่ผมสนใจมากนะครูเพราะว่าเพราะว่าถึง

44:18

แม้เราทำคเทนมาเยอะนานมากอ่ะแต่เราเชื่อ

44:21

ว่าการที่เราไปconnectเnectกับการเรียน

44:24

รู้ตัวเองอีกเลเวลนึงเพราะอย่าลืมว่า

44:26

เมื่อวานนี้กับวันนี้เราก็คนละคน

44:28

>> ใช่ค่ะ

44:28

>> 10 ปีกับวันนี้เราก็คนละคนแล้วก็เห็นเลย

44:30

ว่าหลายคนที่เป็นผู้บอจะ 40 30 40 50

44:35

60 70

44:36

>> อื

44:36

>> เค้าก็ยังเห็นคุณค่าในการไม่เป็นน้ำเต็ม

44:39

แก้ว

44:39

>> ใช่ค่ะ

44:40

>> แล้วก็สามารถดูตัวเองเพราะตัวเองเปลี่ยน

44:41

ทุกวันใช่มั้ครูฝนสนใจมากครับ

44:44

>> ว่าเครื่องมือครูฝนจะมีอะไรบ้าง

44:46

>> เออมันสนุกพี่เพราะว่าเราจะได้เห็นจุด

44:49

อ่อนจุดแข็งของตัวเองแล้วก็จุดขายพอเป็น

44:53

จุดขายปุ๊บเราจะมีแบบวิธีในการเอ่อสร้าง

44:57

storying concept ยังไงให้มันให้มันไป

45:00

กับเป้าหมายที่เราอยากได้เพราะงั้นทุก

45:03

อย่างมันจะต้องไปต่อเป้าหมายพี่เพราะว่า

45:05

เป้าหมายวันนี้กับเมื่อเป้าหมายของพี่

45:07

วูดิเมื่อ 10 ปีที่แล้วก็อาจจะไม่เหมือน

45:09

กันเพราะฉะนั้นวิธีเราจะใช้วิธีเดิมไม่

45:11

ได้

45:12

>> เอออื

45:13

>> แล้วเชื่อว่าทุกคนที่ดูอยู่เนี่ยนะครับ

45:16

มันมีสัญญาณจากจักรวาลส่งมาให้ตลอดว่าเธอ

45:21

อัปเกรดเรื่องนี้มั้ย

45:22

>> อืม

45:23

>> เดี๋ก่อนไม่เอายากเธอไปเรียนเรื่องนี้

45:26

มั้ยงูไม่เอามันเสียเวลาอือๆ

45:29

>> ฉันไปนั่งชิลดีกว่าไปล้างกาแฟดีกว่าเธอ

45:32

เธอเธอไปพัฒนาตรงนี้มาอืไม่ใช่ฉัน

45:36

>> แต่แท้จริงแล้วเนี่ยมันกำลังบอกว่าเธอไป

45:39

เอาเรื่องนี้ให้มันดีแล้วเธอก็จะได้

45:41

อัพวEL

45:43

เวลในการเป็น

45:43

>> ใช่ค่ะ

45:44

>> อันนี้ผมไม่ได้พูดถึงแค่บุคลิกนะ

45:46

>> อื

45:46

>> แต่ผมพูดถึงความท้าทายในการจัดการเรื่อง

45:49

เช่น

45:49

>> เรื่องครอบครัวทุกอย่าง

45:51

>> ความสัมพันธ์ไปจัดการมั้ยไม่เอาไม่เอา

45:53

หลีกหนีก่อน

45:55

>> สุดท้ายก็ต้องทุกข์กับมันไปเรื่อยๆเพราะ

45:57

ว่าอาจจะไม่ได้เผชิญ

45:58

>> ทีนี้ไม่ได้บอกว่าต้องเผชิญทุกเรื่องใน

46:00

ชีวิตนะครับทุกคนต้องดูจังหวะด้วยว่าตอน

46:02

ไหนต้องเผชิญแต่ประเด็นคือความเป็นมนุษย์

46:04

นี่แหละจะได้เห็นสิ่งนี้เนาะมากกว่า

46:07

สรรพสัตว์อื่นๆ

46:08

>> ใช่ค่ะใช่

46:08

>> ถูกมั้ยครับเพราะว่าหมีตัวนึงในถ้ำ

46:11

[เสียงหัวเราะ]คงยังไม่ได้มีโอกาสได้

46:12

ปัญญาตรงนี้เหมือนกันใช่ค่ะ

46:14

>> ใช่มั้ฮะผมว่าความงดงามของการเป็นคนเแหละ

46:17

>> คือการได้เผชิญกับอ

46:19

>> กับเรื่องราวมากมายเลยอ่ะ

46:21

>> มันคือคุณค่าพี่วดีฝนว่ามนุษย์เราเกิดมา

46:24

เพื่อมีคุณค่านะเพราะอะไรอ่ะเพราะพอเรา

46:28

เริ่มแก่ขึ้นด้วยมั้งเราเห็นคนที่เคย

46:31

ปฏิเสธสิ่งเนี้ยปฏิเสธคุณค่าปฏิเสธการ

46:35

ที่จะปรับตัวหรือการจะอยู่เพื่อใครหรือหา

46:39

ความหมายให้ความหมายกับชีวิตอย่างี้แล้ว

46:42

กันนะคะวันนึงอ่ะค่ะเค้าสามารถทำแบบนั้น

46:46

น่ะค่ะไปได้ระยะนึงเท่านั้นวันนึงต่อให้

46:49

เค้ามีเงินแล้ว

46:51

ครูอยู่ตรงเนี้ยครูเห็นชีวิตเยอะมากเลย

46:54

มันผ่านมือกูมาเป็นหมื่นคนเนาะวันนึงเค้า

46:57

มีทุกอย่างแล้วค่ะสุดท้ายเค้าบอกว่าเค้า

46:59

ไม่รู้จะอยู่ทำไมเพราะเค้ารู้สึกตัวเอง

47:02

ไม่มีค่า

47:05

รถเค้าก็มีละบ้านเค้ามีแล้วเป้าหมายตาม

47:07

ที่เขาอยากได้ก็มีแล้วแต่เขาไม่ไม่รู้สึก

47:11

ว่ามีอะไรท้าทายในชีวิตเขาอีกแล้วกลับมา

47:13

ที่อะไรมันหายไปคุณฆ่าไงคุณไม่ได้รู้สึก

47:18

ถึงว่าตัวคุณมีค่าอะไรเลย

47:19

>> อือ

47:20

>> เพราะฉะนั้นจริงๆคุณฆ่าเกิดได้ง่ายๆนะมี

47:23

อะไร challeng ตัวเองอ่ะพี่ไม่ต้องไปคิด

47:25

ใหญ่หรอกพี่แค่มีเป้าหมายเล็กๆเวลาเรามี

47:28

เป้าหมายใหญ่บางทีมันเห็นแล้วก็เหนื่อย

47:30

แล้วค่ะอพันล้านนะฮะแล้วฉันต้องเป็นมี

47:33

ชื่อเสียงขึ้นไปเป็นอันดับ 1 ตรงนั้น

47:35

อะไรอย่าเงี้ยค่ะทุกคนก็คิดอย่างงั้นแหละ

47:36

ค่ะแล้วฝนเป็นพระเจ้าก็แบบอืขอกันมา

47:39

80,000 ล้านคนอย่างเงี้ยจะให้ใครพี่มี

47:41

ตรงเดียวอ่ะนะคะคือเราแค่กำหนดว่าวัน

47:44

เนี้ยฉันจะยิ้มให้คน 5 คน

47:48

>> ให้ได้

47:49

>> อื

47:49

>> โฟกัส

47:50

>> ครับ

47:51

>> อย่าเพิ่งไปคิดไก่คิดสั้นๆก็สำเร็จได้

47:54

>> อื

47:55

>> ยิ้มให้ได้ 5 คนก่อนอ่าสมมุติคุณมีปัญหา

47:57

เรื่องหน้าเหวี่ยงใช่มั้ยคนไม่รักคุณเลย

47:59

เนาะไปยิ้ม 5 คนให้ได้อ่ะส่งการบ้านกูมา

48:02

วันนี้ได้มครบม 5 คนเนี่ยนะฮะหรือทักคน

48:06

อื่นก่อนให้ได้

48:09

อย่ารอคนทักวันนี้ทักให้ได้ 5 คนและต้อง

48:12

เซตเป็นตัวเลขไม่งั้น KBI ไม่ชัด

48:16

>> คือให้ได้ 5 คนนะทักให้ได้นะแล้วคุณไม่

48:19

ต้องคิดมากเขาจะตอบถ้าคุณตอบเจะตอบว่า

48:21

อะไรเรื่องของเขา Mission I'mด done แล้ว

48:23

ค่ะ

48:24

>> อื

48:24

>> พอ Go with the flow ทับมาก็ต่อไปแค่

48:28

นั้น

48:28

>> น่าสนใจมาก

48:30

>> ร่างกายในการดูแลให้มันฟิตยังต้องเข้ายิม

48:35

แล้วบุคลิกภาพล่ะ

48:36

>> ถ้าไม่ทำต่อเนื่องมันก็ไม่ได้ผลลัพธ์

48:39

อย่างแน่นอน

48:40

>> ใช่ค่ะ

48:40

>> ไม่ใช่ว่าไปเรียนวันเดียวหรือฟังคเทนนี้

48:42

แล้วก็

48:44

>> แค่รู้สึกอ้อฉันจะเปลี่ยนแต่ถ้าไม่ทำต่อ

48:46

เนื่องหรือเอาตัวเลขมาใส่เพื่อมีจำนวนให้

48:50

มันให้มันมีระยะแล้วก็มีความถี่เนี่ยมัน

48:53

ก็อาจจะไม่ได้เกิดขึ้น

48:54

>> เชื่อมั้พี่วดี้ฝนเชื่อเลย 99% ดูเทปเรา

48:57

อ่ะจะรู้สึกเอ้าๆจริงหรออุ๊ยเหรอ

49:00

[เสียงกระแอม]

49:00

>> อ

49:02

>> ไม่ทำหรอก

49:05

>> มันจะมีแค่เปอร์เซ็นต์เดียวเท่านั้นแหละ

49:06

>> อคุณว่าต้องมี 1% ที่ดู EP นี้จะได้

49:09

>> แล้วฝนเชื่อว่าฝนมาวันเนี้ยเพื่อ 1% นั้น

49:13

>> 1% นั้นเาค้าจะทำอะไรครับหลังจากดู EP

49:16

นี้

49:17

>> คุณเป็นคนที่มีค่ามากเลยเพราะครูเชื่อว่า

49:19

คุณจะลงมือทำทันทีเช่นคุณจะเปลี่ยน

49:22

mindset ทันทีว่าสิ่งเนี้ยมันคือโอกาส

49:26

มันไม่ใช่ภาระ

49:27

>> อื

49:28

>> มันสิเป็นสิ่งที่คุณทำได้เลยทันทีแล้วมัน

49:31

สร้างความมั่งคั่งให้คุณได้จริงๆโดยการ

49:33

ที่คุณจะเริ่มกลับมาดูแล้วว่าบุคลิกภาพ

49:36

ภายนอกนะ A B C ดี appearance นะคะยืน

49:40

เดินนั่งโพสช่าถ่ายรูปนะคะภาษากายเสื้อ

49:44

ผ้าหน้าผมทุกอย่างที่เป็นตัว A เนี่ยคุณ

49:47

มีป่ะถ้าคุณไม่มีคุณไปซ่อมมัน

49:49

>> อือ

49:49

>> B behavior

49:50

>> ครับ

49:51

>> นะคะคุณมีมารยาทการเข้าสังคมมีพฤติกรรม

49:54

ยังไงมันเป็นที่รักมั้ยหรือมันทำให้คน

49:56

เกลียดนะฮะอันที่ 3 C Communication

49:59

วิธีการพูดการพูดการสื่อสารของคุณคุณนำ

50:03

เสนอได้ดีแล้วหรือยังนะคะคุณสามารถพูดใน

50:05

ที่ประชุมสามารถพรีเซนตงานสามารถพูดหน้า

50:08

กล้องแล้วมันทำให้เอ่อสร้างโอกาสหรือให้

50:12

คนเห็นศักยภาพคุณได้หรือยังนะคะ Dog คือ

50:14

Design Thinking คือวิธีการคิดในแง่บวก

50:18

คิดเชิงมี GRth Mindset การวิเคราะห์คน

50:22

การทำยังไงก็ได้ให้ภายในของเราเนี่ยมันดี

50:25

คุณมีครบแล้วหรือยังถ้าคุณมีครบคุณไม่

50:28

ต้องไปคิดเลยว่าทำอย่างไรจะประสบความ

50:30

สำเร็จคุณคิดแค่ว่าอะไรที่ทำให้คุณล้ม

50:34

เหลวก็พอแล้ว

50:35

>> อ

50:35

>> ถ้าคุณไม่มีเสียอันเนี้ย

50:37

คุณล้มเหลวแน่นอนล้มเหลวทางการสื่อสารแน่

50:39

นอนแล้วการสื่อสารไม่ดีคุณไม่สามารถมี

50:43

เครื่องจักรไปผลิตเงินแน่นอน

50:44

>> อื

50:45

>> เพราะฉะนั้นบางทีคิดกลับหัวก็ดีเหมือนกัน

50:47

นะคะพี่

50:48

>> ครับ

50:48

>> ทุกคนคิดหมดเลยว่าเราจะประสบความสำเร็จ

50:50

อย่างไรทำไมไม่คิดมั่งว่าอะไรที่ทำให้เรา

50:52

ล้ม

50:53

>> ครับ

50:54

>> แค่นั้นพอ

50:55

>> อื

50:55

>> ไปอุดไม่มีไปทำไปหาซ่อมหลังคาบ้านมันรั่ว

51:00

เนี่ยไปเอาถาดไปลองอยู่ได้

51:03

>> ไปขึ้นไปซ่อมจบแล้ว

51:04

>> ดูมาถึงจุดๆนี้แล้วนะครับเราจะให้ของขวัญ

51:06

กับ 1% ที่มีโอกาสสำเร็จมากกว่าคนทั่วไป

51:09

จริงๆก็ขอชื่นชมทุกคนที่ดูมาถึงจุดนี้นะ

51:12

>> เราจะให้อย่างที่สัญญาตั้งแต่ต้นเคล็ดลับ

51:15

สัก 1 อย่างที่เอาไปใช้ต่อได้แน่นอนเอา

51:18

ที่ A ก่อน appearance ถ้าต้องเลือก 1

51:20

เรื่องที่คิดว่าทุกๆคนปรับได้เลยวันนี้

51:23

เพราะเ้ากำลังจดอยู่ตอนนี้เนาะ

51:25

>> ค่ะ

51:25

>> เรื่องการนำเสนอตัวเอง appearance ภาพ

51:29

หลักเนี่ย

51:29

>> คิดว่า 1 เรื่องที่น่าจะแสุดแล้วทุกคน

51:31

สามารถหยิบไปเทิร์นได้เลยตั้งแต่ EP นี้

51:34

แล้วฝึกต่อเนื่องคือ

51:35

>> ยิ้มค่ะคือรู้สึกว่าสังคมตอนนี้มันขาด

51:38

เรื่องนี้มากใครพูดว่าเมืองไทยสยามเมือง

51:41

ยิ้มนี่ฝนค้านสุดตัวเลยนะ

51:42

>> ครับ

51:43

>> โอเห็นฝรั่งยิ้มอย่างเดียวให้ฝนเนี่ยทุก

51:45

วันเนี้ยไปไหน Hell นะฮยิ้มมาคนไทยพี่ก็

51:48

ยิ้มกันหมดเลยค่ะนะคะดูแต่มือถือ

51:50

>> นะคะเพราะฉะนั้นยิ้มสำคัญมากแล้วก็เชื่อ

51:54

ว่าเมื่อเราแค่ยกแก้มขึ้น

51:57

>> นะให้มันไปชิดกับลูกกับตา

52:00

>> แล้วให้เห็นฟันบน

52:01

>> เวลายิ้ม

52:03

>> คือมันจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดสูตร

52:05

ครูคือตัวมาตามอง

52:07

>> ตัวมาตามอง

52:08

>> ยิ้มเบอร์ 2

52:09

>> ยิ้ม

52:10

>> เบอร์ 2

52:10

>> เบอร์ 2 คือ

52:11

>> มี 1 2 ล็อคนี่ท่องเลยค่ะตัวมาตามองยิ้ม

52:14

เบอร์ 2 มี 1 2 ล็อค[เสียงหัวเราะ]คือ

52:15

อะไรนะคะตัวมาคือตัวมาไงคะเออตามองมยตาก็

52:20

ต้องมองยิ้มเบอร์ 2 คือยิ้มเห็นฟันบน

52:22

>> อื

52:22

>> เพราะยิ้มเบอร์ 1 คือไม่เห็นฟัน

52:25

>> ยิ้มเบอร์ 2

52:26

>> ยิ้มเบอร์ 3 เห็นฟันบนล่างเออ

52:27

[เสียงหัวเราะ]ไม่ 3

52:29

>> ยิ้มเบอร์ 4 เหมือนหัวรบปะ

52:32

นี่คือยิ้มเบอร์ 4 เบอร์เออ

52:34

>> แต่ว่าวันนี้ถ้าจะรอดในช่วงนี้ก็ 2 ไป

52:37

ก่อนเซฟสุดเซฟสุด

52:38

>> เบอร์ 2 เบอร์ 2 เนี่ยเป็นยิ้มที่เป็น

52:40

มิตรที่สุด

52:41

>> ถามว่าเบอร์อื่นผิดมั้ยไม่ผิดค่ะแต่เป็น

52:44

ยิ้มให้มันค่ะนะฮะยิ้มเบอร์ 2 นี่คือ

52:48

>> ยิ้มเห็นฟันบนแล้วยิ้มที่ดีที่สุดจะต้อง

52:50

เห็นช่องสามเหลี่ยมที่อยู่ตรงระหว่าง

52:53

กระพุ้งแก้มกับตัวฟันของเรา

52:55

>> อื

52:56

>> น่านะคะเข้า 1 2 ล็อคคืออะไรมี 1 2

52:59

ล็อคคือมีการล็อคกล้ามเนื้อล็อคกล้าม

53:02

เนื้อล็อคกล้ามเนื้อวันนี้เอาสูตรมาบอก

53:04

เลยนะเนี่ยนะคะแพงนะฮะเนี่ย

53:06

[เสียงหัวเราะ]

53:07

[เสียงหายใจอ้าปากค้าง]

53:07

>> ล็อคกล้ามเนื้อล็อกกล้ามเนื้อการล็อค

53:09

กล้ามเนื้อไม่ใช่เก่งกล้ามเนื้อค่ะล็อค

53:11

เช่นข้อ 1 นะคะข้อ 2 นะคะสมมุติครูยื่น

53:14

อะไรให้พี่วูดี้ใช่มั้คะทุกอย่างอ่ะค่ะ

53:16

มันมีล็อคหรือเปล่ามันไม่มีเฟิร์มอันนี้

53:18

คือยื่นอ่ะพี่วูดี้ค่ะโทรศัพท์นะคะใช่มั้

53:21

คะแต่ถ้าล็อคค่ะ 1 2 ล็อคพี่วูดี้ค่ะนี่

53:24

โทรศัพท์ค่ะมาตของความมีบุคลิกภาพเนี่ยนะ

53:27

คะมันจะเกิดทันทีมันจะชัดมันจะเฟิร์มมัน

53:32

จะคมเหมือนคนเล่นโฆษณาค่ะเออ

53:35

>> เช่นสมมุติ[เสียงกระแอม]ปากกาอ่ะฮะกับกับ

53:39

ที่ผมคิดก่อนนะ

53:39

>> ใช่ใช่ๆๆ

53:41

>> 1 2 ล็อค

53:42

>> ใช่ค่ะ

53:43

>> มันอะไรประมาณนี้มันมี 2 จังหวะที่จะ

53:45

>> มันมีจังหวะที่ล็อคกล้ามเนื้อมันจะคมคม

53:47

เสร็จเกิดอะไรขึ้นการสื่อสารมันชัดอ่ะ

53:49

เหมือนพี่วุฒิจะส่งลูกบอลให้ฝนน่ะค่ะบอก

53:52

ฝนรับนะแอนส่งรับนะแอนส่งฝนจะรับได้เพราะ

53:57

ว่าฝนมีจังหวะหายใจแล้ว

53:59

>> แล้วการมีจังหวะนี้มันบ่งอะไรมันบอกอะไร

54:03

>> มันบอกว่าพี่ที่ตั้งใจถ้ามันไม่ตั้งใจอ่ะ

54:06

ค่ะอบิได้ป่ะ

54:07

>> เนี่ยไม่ตั้งใจเนี่ยใช่มั้ยคะมันบอกว่า

54:11

ไม่ตั้งใจเสร็จปุ๊บมันสื่อสารอะไรอีกเค้า

54:13

คิดต่อได้ไม่ให้เกียรติดูถูกเค้าเห็นเค้า

54:16

เป็นอะไรเห็นมั้ยมันจินตนาการมนุษย์อ่ะ

54:19

มันไม่มีที่สิ้นสุดอ่ะค่ะคำมันจะมาเต็ม

54:22

เลยคำที่จะเป็นไบอสต่อเราอ่ะเพราะฉะนั้น

54:25

ถ้าเราหัดล็อคกล้ามเนื้อเป็นครูพาไปซี่

54:27

สารตั้งต้นไงคนที่ดูอยู่อ่ะอาจจะเถียงครู

54:30

นะโอ้โหมานั่งทำอะไรครูกำลังลงรายละเอียด

54:33

ครับ

54:33

>> เพราะสิ่งที่คุณอยู่ทุกวันนี้มันคือผล

54:35

ลัพธ์ผลลัพธ์คืออะไรผลลัพธ์คือความรู้สึก

54:37

รู้สึกไม่ชอบคนนี้เลยรู้สึกเอ่อรู้สึกถูก

54:40

ชะตาคนนี้รู้สึกคนนี้แบบเหมือนไม่ได้ทำ

54:43

บุญร่วมกันมาอันนั้นคือความรู้สึกแต่คุณ

54:45

ดูดีๆอะไรมันเป็นสารตั้งต้น

54:49

ผมคุณมยที่มันชี้โด่ชี้เด้่หรือคุณมองคน

54:53

ด้วยการเอียงองศาผิดมั้ย

54:55

>> อือ

54:56

>> คือสันตงต้นมันมีหมดแหละแต่คุณไปเอาแค่

54:59

ความรู้สึกไม่รู้เหมือนกันพี่อธิบายไม่

55:00

ได้ว่าพี่ไม่ชอบเพราะอะไรคุณอยู่กับ

55:03

feeling แต่เวลาคุณเรียนคุณต้องมาเรียน

55:06

dot dot to dot เพื่อให้สร้างเส้นตรง

55:09

ให้มันตรงแบบที่คุณอยากได้

55:11

>> ครับ

55:11

>> dot นี่คืออะไรล็อคกล้ามเนื้อนะมองศพตา

55:14

นะโยกตัวไปข้างหน้านะโยกกลับมานะยิ้ม

55:18

เบอร์ 2 นะยิ้มเห็นฟันบนนะเนี่ยค่ะต้อง

55:20

เป็นแบบนี้คุณถึงจะสร้าง feeling ให้มัน

55:23

เกิดได้อย่างที่คุณต้องการ

55:24

>> appearance ไม่ว่าจะเป็นการยิ้มนะรวมไป

55:27

ถึงการวาง 2 จังหวะกับทุกท่าทางของชีวิต

55:32

พอมาที่ตัว behavior หรือว่านี่ใช้คำว่า

55:36

อะไรดีภาษาไทย

55:37

>> มารยาทมารยาท

55:38

>> พฤติกรรม 1 มารยาท

55:39

>> ที่ทุกคนจะได้ประโยชน์เมื่อนำไป

55:42

>> พิจารณาและปรับใช้คือ

55:44

>> ขอบคุณขอโทษขออนุญาตรบกวน

55:47

>> ท่องให้ขึ้นใจค่ะ

55:48

>> ขอโทษ

55:49

>> ขอบคุณขอโทษขออนุญาตรบกวนขอบคุณขอโทษขอ

55:52

อนุญาตรบกวนพูดให้ติดปากคำพวกนี้จะเป็น

55:55

เหมือนครอบแก้ว

55:57

>> อื

55:57

>> นะคะ 4 ชั้นนะให้คุณรอดพ้นจากทุกอย่าง

56:01

ขอบคุณเป็นขอบคุณตัวเองขอบคุณทุกอย่างใน

56:05

โลกใบนี้เอาจริงๆนะศาสตร์แห่งการขอบคุณ

56:07

เห็นมั้คะเดี๋ยวเนี้ยมีกันเยอะแยะไปหมดนะ

56:09

คะการขอบคุณมันคือการยอม

56:11

>> อื

56:12

>> ยอมให้มีบางอย่างอยู่ข้างบนเราค่ะน้อม

56:15

ศีรษะลงมา

56:16

>> นะคะขอโทษก็คือรู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดหรือ

56:19

ไม่ได้ถูกใจคนอื่นก็ขอโทษขออนุญาตก็คือ

56:22

การการทำให้เห็นว่าเราตัวเล็กเราให้

56:25

เกียรติเค้ารบกวนก็คือเราไม่สั่งเราแค่ขอ

56:30

>> อือื

56:31

>> ขออนุญาตเอ่อรบกวนปิดประตูให้หน่อยนะคะ

56:35

กับปิดประตูให้หน่อยมันต่างกันนะ

56:37

>> อือ

56:38

>> เพราะฉะนั้นถ้าคุณมีมารยาทแค่นี้ก่อนนะ

56:40

จริงๆมันเยอะมากเลยนะคะเอาแค่เนี้ยแลอัพ

56:42

ไปแล้วลองทำทุกวันครูเชื่อว่า KPI อ่ะนะ

56:47

มันคือสิ่งที่มันจะแสดงผลแล้วกันนะคะมัน

56:51

คือคนที่จะปฏิบัติต่อคุณน่ะมันจะเปลี่ยน

56:53

ไป

56:54

>> อื[เสียงกระแอม]คุณจะเห็นเลยว่า

56:55

>> อื

56:56

>> คน

56:56

>> ยิ้มให้คุณรึเปล่า

56:57

>> อื

56:58

>> คน respons มั้ย

57:00

โต้ตอบกับคุณมั้ยคุยต่อมยให้โอกาสคุณมย

57:04

อันนั้นน่ะคือตัวชี้วัดหลายคนบอกจะรู้ได้

57:07

ยังไงมันดีไม่ดีฟีดแบคจะบอกคุณเอง

57:10

>> ครับ Communication การสื่อสารครับ 1

57:13

เรื่องที่เอาไปใช้ได้เลยตอนนี้คือ

57:15

>> คือ CTA

57:17

Call to action ค่ะ

57:20

พูดเนี่ยจะเอาอะไร

57:23

ให้ฉันทำอะไรหรือคุณจะทำอะไรอย่าให้คน

57:28

ตั้งคำถามกับเราว่าแล้วเพื่อให้ฉันทำอะไร

57:34

ว่าสรุปอย่าให้คำนี้เกิดขึ้นพอเกิดขึ้น

57:37

ปุ๊บแปลว่าคุณไม่มี CTA ไม่มี to action

57:40

>> บรรยากาศแบบไหนที่ไม่มี CTA ในการสื่อสาร

57:42

ในการสื่อสารเช่นประโยคแบบไหนที่ไม่มีไม่

57:45

มีสิ่งนี้แล้วมันงงสำหรับคนรับสา

57:48

>> มันไม่มีเป้าหมายว่าให้เขาไปทำอะไรเช่น

57:50

พี่บุดี้คะพอดีว่าเอ่อครูน้ำฝึกเ้ามาแล้ว

57:53

ค่ะ

57:55

>> แล้ว

57:56

>> ไม่รู้[เสียงกระแอม]เพื่อรับทราบ

57:57

>> ให้พี่ทำอะไรให้ทำอะไร

57:59

>> ใช่มาแล้วนะคะรออยู่ในห้องนะคะพี่วุดี้จะ

58:02

ให้คุณน้อมฝนเข้ามาเลยมั้ยคะ

58:04

>> อื[เสียงกระแอม]

58:04

>> CTA คือ permission สิบอกฉันสิว่าจะให้

58:08

เขาเข้ามาเลยมั้ย

58:09

>> หรือแจ้งให้ทราบว่าครูสบายดีพร้อมถ่ายทำ

58:13

แล้วพี่วุฒิพร้อมเมื่อไหร่ก็เดินออกมาได้

58:15

เลยค่ะประมาณนี้ใช่มั้ยมันมีมันมีจะรู้ทำ

58:18

อะไรต่อเค้าเรียกว่าคุณต้องอย่าไปคิดว่า

58:21

คุณจะพูดว่า what อย่างเดียวคุณต้องตอบ

58:24

why ให้ได้

58:24

>> อตามที่

58:25

>> คุณอย่าไป What อย่าไปคือแบบว่าจะพูดอะไร

58:29

ดีบ้างพูดอะไรบ้างแต่คุณต้องพูดว่าพูด

58:31

ทำไมอ่ะพูดเพื่ออือ

58:34

>> สิ่งเนี้ยมันจะเกิดพีเซนเองมันเอาไปใช้ใน

58:38

การทำpresีentationได้เลยนะคะ Y เนี่ย

58:40

Start with Y อ่ะ

58:41

>> นะคะพอ Y ปุ๊บทุกอย่างมันจะตามมาเอง

58:44

>> เป้าหมายผลลัพธ์มาเพียบเลย

58:46

>> อื

58:47

>> นะคะ

58:47

>> ต่อมา D

58:49

>> Design Thinking ค่ะ

58:50

>> อื

58:50

>> คือในเทอมของบุคลิกภาพมันคือความคิด

58:55

ดีไซน์ได้

58:56

>> อือื

58:57

>> ออกแบบได้เราจะออกแบบบวกลบได้หมดเลยเพียง

59:00

แต่เราสื่อสารกับสมองใหม่ให้เป็นเรา

59:05

บรรจุเหรียญลบเยอะไปมั้ยในหัวแหมอย่าง

59:10

เงี้ยคำว่าแหมก็ใช่สิเนี่ยอันนี้ต้องเลิก

59:13

ออกจากในหัวเลยแหมใช่สิก็ฉันมันก็เธอมัน

59:17

สวยนี่ก็เธอมันเ้าพี่รวยแล้วนี่พี่ก็พูด

59:19

ได้อย่างเงี้ยค่ะโอ้โหคำเนี้ยจะเป็น

59:22

อุปสรรคใหญ่หลวงต่อความมั่งคั่งในชีวิต

59:26

ของทุกคนเลยค่ะเพราะมันบอกว่าฉันทำไม่ได้

59:28

หรอกเขาทำได้คนเดียวใช่สิพี่วุดี้มีชื่อ

59:32

เสียงเราก็เลยทำได้

59:34

เลยมีเวลาว่างไปปฏิบัติธรรมไง

59:36

>> อื

59:36

>> ไม่ต้องหาเลี้ยงชีพแล้วไปปฏิบัติธรรมได้

59:39

>> ถ้าฉันมีเงินเท่าเค้าก็ไปทำได้แล้ว

59:41

>> ครับ

59:42

>> โอ้โหอันเนี้มันขวางทุกอย่างเลยจริงๆแล้ว

59:45

อ่ะหลายๆอย่างที่มนุษย์คนนึงทำได้เราทำ

59:48

ได้เลยวันนี้นะคะเราไม่ต้องรอเลยเช่นมี

59:52

ความสุขอ่ะหลายคนชอบเอาเป้าหมายตั้งเมาส์

59:56

เป็นความสุขจริงๆมันในขณะทำงานก็มีความ

59:59

สุขได้แล้วหรือวันเนี้ย[เสียงหัวเราะ]

1:00:00

หัวเราะได้ทันที

1:00:02

>> มันก็สร้างได้แล้วมันอยู่ที่ว่าพี่จะมี

1:00:04

มั้ยอ่ะ

1:00:05

>> อือ

1:00:05

>> จะพี่ทำเลยมั้ยถึงบอกว่าความรู้เนี่ยบาง

1:00:09

ทีรู้เยอะเกินไป

1:00:10

>> อือ

1:00:10

>> แต่

1:00:12

>> รู้น้อยกว่านี้หน่อยก็ได้อ

1:00:13

>> แต่ทำซะเถอะ

1:00:14

>> อื

1:00:15

>> มันจะเห็นผลเห็นอะไรบ้างเห็นดอกเห็นผลจะ

1:00:19

ได้รู้มันผิดหรือถูกอย่างวันเนี้ยนั่งฟัง

1:00:22

กันน่ะค่ะพี่วูดี้มันอาจจะไม่ได้ถูกทั้ง

1:00:24

หมดนะคะยายครูคนนี้มานั่งพูดเนี่ยมันอาจ

1:00:26

จะแบบมันอาจจะไม่พูอะไรเลยไม่มีผลลัพธ์

1:00:29

อะไรเลยก็ได้

1:00:31

แต่คุณไปลองก่อน

1:00:32

>> อื

1:00:33

>> คุณจะได้ด่าถูก

1:00:34

>> อือ

1:00:35

>> นึกออกมั้ยคะ[เสียงหัวเราะ]

1:00:37

คุณอย่าด่าก่อนสิเพราะคุณยังไม่เห็นเลย

1:00:40

อ่ะว่ามันใช่หรือไม่ใช่ใช่มั้ยคะเพราะ

1:00:43

ฉะนั้นคุณลองก่อนลองก่อนคุณไม่เชื่อคุณก็

1:00:45

วางไว้เพราะมันฟรี

1:00:46

>> คือเวลาเราฟังอะไรก็ตามเนี่ยนะแล้วเราไป

1:00:49

พิสูจน์เองอ่ะแล้วเราก็มาคอมเมนต์ต่อผม

1:00:52

ว่ามันเลิศมากเลยนะแต่ว่ามนุษย์ดาวส่วน

1:00:54

ใหญ่จะติดกับดักของคอมเมนต์ทันทีโดยที่

1:00:57

ยังไม่ได้หลอกแต่แต่มันมาด้วยเเจอร์ใช่

1:00:59

มั้ล่ะ

1:00:59

>> มันง่าย

1:01:00

>> ใช่มครับ

1:01:00

>> ไม่ใช่อะไรมันง่าย

1:01:01

>> มันง่าย

1:01:02

>> มันง่ายมันไม่ต้องคิด

1:01:05

>> อื

1:01:05

>> มันไม่ใช้พลังงานอย่างงี้ดีกว่า

1:01:08

>> มันไม่ต้องใช้พลังงานเยอะ

1:01:09

>> ซึ่งครูก็บอกอีกเหมือนกันว่าไม่งั้นคนก็

1:01:13

มันเจริญงอกงามกันหมดแล้วค่ะพี่

1:01:15

>> ครับ

1:01:16

>> มันคงไม่เกิดแกปหรอกถ้าทุกคนคิดได้หมดอ่ะ

1:01:18

จริงมั้ยเค้าถึงไม่อยากให้เราพัฒนาไง

1:01:20

>> อือ

1:01:22

>> เค้าเห็นอย่างเงี้ยเค้าชอบเลยนะ

1:01:23

>> อือ

1:01:24

>> คนที่คนที่เา้ามีmindซตของการเป็นปลาฮุบ

1:01:28

ฮุบเหยื่อ

1:01:29

>> อือ

1:01:29

>> นะฮะเชอบเลยโอ้เดี๋ไปดูคอมเมนต์สิอือไอ้

1:01:32

พวกไรการศึกษาเนี่ยมันอย่างงี้แหละเรา

1:01:33

เวลาเราออกอะไรไปนะไอ้พวกนี้แหละมันเป็น

1:01:36

พวกเป็นทาสการเอ่อการตลาด

1:01:39

>> ครับ

1:01:39

>> สิ่งเหล่านี้แหละไอ้พวกนี้มันฉลาดหรอก

1:01:41

>> อือ

1:01:41

>> คุณยอมให้คนพวกนั้นเนี่ยมาตัดสินคุณได้

1:01:44

ยังไง

1:01:45

>> อือ

1:01:45

>> ถ้าคุณมี critical thinking คุณมีทักษะ

1:01:48

การสื่อสารแล้วคุณรู้ว่าคุณจะพูดตอนไหน

1:01:51

พูดเพื่ออะไรนะคะแล้วพูดแบบไหนคุณจะได้

1:01:55

ประโยชน์และสร้างประโยชน์อุยแล้วคุณมีตรง

1:01:57

นี้นะคุณเจริญเลยวันนี้

1:02:00

>> อื

1:02:01

>> คุณรู้เลยว่าเนี่ยคุณมีเหมืองะเหลือแค่

1:02:04

ขุด

1:02:05

>> อื

1:02:06

>> คุณเปลี่ยนความคิดได้คุณมีเหมืองแล้ว

1:02:07

เหลือแค่ขุดลงไป

1:02:09

>> อือ

1:02:09

>> ขุดต้องใช้แรงมั้ยใช้แต่คุณไม่ใช้แรงครู

1:02:11

ไปหาเครื่องจักรมานะคะอย่างครูครูเป็น

1:02:14

เครื่องจักรให้อ่ะครูไปจ้างครูไปทำไงใช่

1:02:16

มั้ยคะมันก็ได้หรือคุณจะทำเองได้ร้องผิด

1:02:19

ร้องถูกไปแต่ขออย่างเดียวทำเถอะค่ะ

1:02:23

>> อือืมันมีภาคผนวกของเราในคentในวันนี้นิด

1:02:26

นึงก็คือเรื่องของสิ่งที่เราเห็นต่อหน้า

1:02:29

>> เพราะว่าหลายคนก็อาจจะติดว่าจะสื่อสารยัง

1:02:31

ไงดีคือแน่นอนอันนี้คือทั้งคนที่ต้อง

1:02:34

ระวังตัวเองและคนที่จะต้องรีแอคด้วย

1:02:37

อันดับแรกของติดฟันดังนั้นการที่เรา

1:02:41

เคี้ยวติดฟันเนี่ยแนะนำคนที่พวกเราเนี่ย

1:02:43

ที่เคี้ยวทุกวันเราควรจะมีนิสัยในการครู

1:02:47

ศึกษามาเยอะแล้วก็น่าจะบอกได้ส่องล้าง

1:02:50

แปลงแล้วคนที่เห็นภาพนั้นแต่อยากเตือนมัน

1:02:54

มีวิธีการยังไงที่เตือนแบบมีมารยาทอันนี้

1:02:56

คือเราไม่ใช่เพื่อนสนิท

1:02:58

>> อื

1:02:58

>> เราไม่ใช่นายลูกน้องเราไม่ใช่ครอบครัวนะ

1:03:02

เราเป็นคนกึ่งแปลกหน้า

1:03:04

>> ค่ะ

1:03:04

>> เออเชิญครับเอาเรื่องแรกก่อนติดปากติดฟัน

1:03:08

>> โมีคนเคยถามด้วยเรื่องของติดฟันแล้วก็ลืม

1:03:13

ลูกซิ

1:03:13

>> อื

1:03:14

>> อืม

1:03:15

>> น่าสนใจมาก

1:03:15

>> โหมันเป็นโจทย์ที่ยากมากเลยนะสำหรับคนที่

1:03:17

ไม่รู้จักกันน่ะค่ะ

1:03:19

>> ซึ่งอันนี้ครูก็ต้องสอนเพราะว่า

1:03:21

>> มันเกิดขึ้นได้อ่ะ

1:03:22

>> ในชีวิตจริงใช่มั้คะอย่างอะไรติดฟันคน

1:03:25

อื่นเนี่ยทำยังไงดีคือบริบทสำคัญมากค่ะ

1:03:28

พีู่ดี้ตรงนั้นน่ะบริบทมันเป็นยังไงมัน

1:03:33

จำเป็นต้องบอกตรงนั้นมั้ยจำเป็นขนาดนั้น

1:03:36

มั้ด้วยนะคุณต้องประเมินสถานการณ์เป็น

1:03:39

หรือตรงนั้นเนี่ยมันมีเพื่อนเค้ามั้ยที่

1:03:42

นั่งใกล้เราแล้วเราแบบแก

1:03:46

>> อื

1:03:47

>> ของคุณเอ๋อ

1:03:48

>> อือ

1:03:48

>> อ่ะอย่างเงี้ยหันไปกระซิบเค้าก็ได้

1:03:51

>> อือ

1:03:51

>> มันไม่มีกฎตายตัวนะพี่วุดดี้บัญญัติออกมา

1:03:54

ในหนังสือว่าเพื่อนมีอาหารติดฟันมีพริก

1:03:57

ติดฟันต้องบอก 1 2 3 4

1:03:59

>> อื

1:03:59

>> โหมันไม่ใช่มั้ง

1:04:00

>> ครับ

1:04:01

>> ใช่มั้ยคะเพียงแต่ว่าเราอ่านบรรยากาศให้

1:04:04

ออกแล้ว Read the Room เสร็จปึ๊บหาตัว

1:04:08

ช่วย

1:04:09

>> อืหาตัวช่วยก่อน

1:04:10

>> ใช่เพราะถ้าคุณไปลงมือทำเองเค้าอายเค้า

1:04:14

กีดคุณก็ได้อย่างเงี้ยเราไม่รู้ไงพื้นเพล

1:04:17

เมาไงอ่ะใช่มั้ยคะ

1:04:18

>> เพราะนั้นเราพูดถึงคนที่ไม่สนิทกันเนาะ

1:04:19

>> ไม่สนิทใช่แต่เพื่อนเราเราอาจจะ

1:04:21

>> อืออือๆออย่างเงี้ยอาจจะชี้ชี้เราก็ต้อง

1:04:25

รู้แล้วมย

1:04:27

อ่าไม่ปากกับฟันอะไรอย่างเงี้ยเออเราต้อง

1:04:30

แวบๆถ้าเราสนิทกันเราก็เดินไปแกะๆฟันๆ

1:04:33

>> เก็ไปห้องน้ำไปห้องน้ำ

1:04:35

>> อื

1:04:35

>> เออก็[เสียงกระแอม]ให้เค้าไปห้องน้ำอะไร

1:04:36

ว่าไปนะคะแต่สมมุติไม่มีเพื่อนเลยมันจะมี

1:04:39

อีกเจ้าหนูจำไมค์ชอบถามไม่มีเพื่อนไม่มี

1:04:43

ใครเลยประเมินได้มั้ว่าถ้าเขาพูดไปอ่ะมัน

1:04:47

ส่งผลต่อส่งผลต่อภาพลักษณ์เค้าขนาดไหน

1:04:51

เค้าจะดูแย่มากมยถ้ามันไม่ได้แย่ขนาดนั้น

1:04:54

เช่นคุณไปสังเกตเห็นเองมันเป็นแค่เศษ

1:04:56

อาหารแต่ว่าคนอื่นมันมองไม่เห็นหรอกถ้า

1:04:58

ไม่บอกอ่ะก็ไม่จำเป็น

1:05:00

>> อื

1:05:01

>> ก็ไม่จำเป็นนะคะ

1:05:03

>> ถึงแม้ว่าเค้าจะเดินขึ้นเวทีไป

1:05:06

>> ยิ่งเวทียิ่งไม่เห็นใหญ่เลยไม่ใช่สาระ

1:05:08

สำคัญเพราะ

1:05:10

>> อ

1:05:10

>> ความจริง

1:05:12

มีประโยชน์

1:05:15

ถูกจังหวะมั้ย

1:05:16

>> อื

1:05:17

>> เป็นสาระสำคัญมั้ย

1:05:19

>> ณตอนนั้น

1:05:20

>> ต้องคำนึงถึงตรงไม่ใช่ตะบี้ตะมันพูดความ

1:05:23

จริงและคิดว่ามีประโยชน์

1:05:24

>> อื

1:05:25

>> แล้วสรุปก็ผลลัพธ์มันไม่ได้เป็นอย่างที่

1:05:28

คุณต้องการ

1:05:30

>> เออ

1:05:30

>> ในทางกลับกันน่าจะเป็นประโยชน์สุดกับคน

1:05:32

ที่

1:05:34

ต้องระวังตัวเองอันนี้คือคนที่เห็นเนาะ

1:05:37

กับคนที่กระทำแล้วกันนะพวกเราต้องระวัง

1:05:39

ตัวยังไงได้บ้าง

1:05:41

>> เพื่อให้เป็นนิสัยกิจลักษณะในการmakeชว่า

1:05:45

อย่างน้อยใบหน้าเหรอเนี่ยจะฟันฟันเงี้ย

1:05:48

มันดูน่ามองตลอดตอดนั้นมีมีคำแนะนำมั้

1:05:52

ครับเกี่ยวกับเรื่องของหลังทำกิจวัตรทาน

1:05:56

อาหารใดๆมันมีมันมี procure ผมอยากรู้ว่า

1:05:59

>> อื

1:05:59

>> ไม่ใช่แค่ผู้หญิงนะแต่คนที่เขาเทคcareคร

1:06:01

ตัวเองจริงๆเนี่ยเขาต้องมีมาตรการยังไง

1:06:03

บ้างเพราะว่าแค่บอกว่าก็ส่องกระจกดูสิมัน

1:06:06

อาจจะมันอาจจะง่ายแต่มันมีมันมีวิธีการ

1:06:10

ที่นักเรียนที่เราไปเรียนเนี่ยที่เราเห็น

1:06:11

ที่ได้ผลลัพธ์เนี่ยเค้ามีนิสัยบางอย่างใน

1:06:14

การดูแลตัวเองเพราะว่าหน้าต้องมาก่อนหน้า

1:06:18

แล้วก็สิ่งที่คนเห็นต้องมาก่อนสิ่งอื่นใด

1:06:21

>> แน่นอนมันต้องดูกระจกก่อนออกจากบ้านอยู่

1:06:23

แล้วเนาะแต่ว่าเวลาที่เราไม่มีกระจกอ่ะ

1:06:25

ค่ะเช่นเราออกมาแล้วปุ๊บเราไปนั่งคุยเรา

1:06:27

ไปทานอาหารเสร็จแล้วอ่ะค่ะคุณจะต้องเช็ค

1:06:31

ตัวเองเนี่ยอย่างน้อยครึ่งตัวก่อน

1:06:33

>> ครึ่งตัว

1:06:34

>> ถึงตรงเข็มขัดสะดือ

1:06:37

>> อือ

1:06:38

>> เอาเนี้ยสแกนตัวเองก่อนผมเราต้องดูแล้ว

1:06:42

อ่ะอย่างน้อยเหน็บผูหรือมีไอ้เซตเสิร์ช

1:06:46

>> ให้มันให้มันโดนเจลโดนแวกหรือไม่มีจริง

1:06:50

จริงก็น้ำ

1:06:51

>> รูบก่อนไม่ให้มี

1:06:53

>> ลูกผม

1:06:53

>> อือ

1:06:54

>> มีลูกผมปุ๊บความไม่เรียบร้อยเกิดขึ้นทัน

1:06:56

ที

1:06:57

>> ลูกผม

1:06:58

>> ลูกผมมันชิชิโดชิเดอันเนี้ยทำให้คุณไม่

1:07:01

ไม่ดูเนี้ียบมันทำให้คุณดูเหมือนคุณนั่ง

1:07:04

วินมอเตอร์ไซค์มาเงี้ย

1:07:06

>> แปลว่าอะไรล่ะสื่อสารยัง

1:07:07

>> อื

1:07:08

>> สื่อสารแล้วค่ะว่าคุณรีบ

1:07:10

>> คุณไม่พร้อม

1:07:12

>> ครูมองเรื่องการสื่อสารเป็นหลักนะพี่

1:07:13

วุดี้เรื่องสวยหล่อเนี่ยมันเป็นโบนัสครับ

1:07:15

>> ทีหลัง

1:07:17

>> 2 ไล่ลงมา

1:07:18

>> อือ

1:07:19

>> ไล่ลงมาหน้ามันมั้ยหน้ามันมั้ยทิชชู่มา

1:07:22

ซับหน่อยแปลว่าคุณต้องมีตัวช่วยมาหน้า

1:07:25

เสร็จแล้วปุ๊บขี่ตาค่ะคุณกระตึ๊กออกนึก

1:07:29

ออกมั้ยคะ

1:07:29

>> เสร็จแล้วปุ๊บจมูกค่ะ

1:07:32

>> ผู้ใช้เนี่ย

1:07:33

>> ขนจมูกนะมีมยหรือทิชชู่เราก็ต้องมีอ่ามี

1:07:39

ขี้มุ่งขี้มูกมยที่มันติดอยู่เช็ดทันที

1:07:41

เลยเห็นมั้ยคะเออ[เสียงหัวเราะ]เห็นมยพอ

1:07:44

พูดปุ๊บมันก็จะแแวทันที

1:07:47

>> เพราะบางคนคุยๆไปไม่รู้เลยนะคะว่าตัวเอง

1:07:50

อ่ะมีขี้มูกอ่ะติดอยู่ตรงเนี้ยขาวๆอ่ะ

1:07:52

>> เพราะงั้นอย่างน้อยเราไม่มีกระจกอ่ะเรา

1:07:54

ใช้ทิชชู่ค่ะซับไปก่อนยังไงเขาก็ปลอดภัย

1:07:57

กว่าเดิม

1:07:58

>> หรือขนจมูกค่ะผู้ชายอ่ะเคยคุยงานเคนที่ขน

1:08:01

จมูกมันออกมาเหมือนหางแมงสาบหรือแบบหนวด

1:08:05

แมงสาบนะคะมันไม่ได้ฟิลแล้วค่ะใช่มยความ

1:08:09

รู้สึกเปลี่ยนแล้วเห็นมยจริงๆขนเค้าไม่

1:08:11

ได้ผิดอะไรนะคะ

1:08:13

>> ขนอยู่ของเมันต้องงอกตามที่มันต้องงอก

1:08:15

>> ใช่เไม่ได้ผิด

1:08:16

>> เอาจจะแค่ลืมตัด

1:08:17

>> คุณกำลังสร้างความรู้สึกให้คนอื่นที่มัน

1:08:20

มารบกวนเจคุณเพราะฉะนั้นจัดการมันซะนะคะ

1:08:24

พอลงมาปุ๊บฟันละ

1:08:26

>> อือ

1:08:26

>> ฟันเนี่ยจริงๆคือการไปกลั่วคอ

1:08:30

>> ครับ

1:08:30

>> ครูเนี่ยจะบอกลูกศิษย์ทุกคนเลยว่าไหมขัด

1:08:32

ฟันต้องมี

1:08:33

>> กลัวเฉยๆบางทีไม่ออก

1:08:35

>> คุณไม่ต้องพกแปลงไปหรอกมันยากมันใหญ่แล้ว

1:08:39

ครูก็ไม่สนับสนุนด้วยไปโรงแรมไปยืนแปรง

1:08:41

ฟันมันไม่โอเคอ่ะเข้าใจมยคุณอาจจะเป็น

1:08:45

ความสะอาดของคุณนะแต่ครูพูดเลยว่าใหม่ขัด

1:08:47

ฟันดีที่สุด

1:08:48

>> อื

1:08:49

>> นะคุณเข้าห้องน้ำเนี่ยแล้วคุณทำปึ๊บๆ

1:08:51

>> อะไรเกี่ยวกับการไปแปลงฟันในห้องน้ำโรง

1:08:53

แรมที่มันไม่โอเคผมอยากรู้จาก

1:08:56

>> นักบุคลิกภาพหน่อยแล้วกันเพราะผมอาจจะมอง

1:08:58

ว่าก็สะอาดนี้นะมันบ่งบอกถึงความสะอาดของ

1:09:01

คนๆนั้นใช่มั้ยฮะแต่มันคืออะไรครูอธิบาย

1:09:04

เป็นคำพูดซิว่ามันอาจจะไม่เหมาะสม

1:09:07

>> เราแปลงฟันที่ไหนคะปกติ

1:09:09

>> ที่บ้าน

1:09:10

>> ส่วนตัวมั้ย

1:09:11

>> ส่วนตัว

1:09:11

>> ส่วนใหญ่อยู่ในห้องอะไรคะ

1:09:12

>> น้ำ

1:09:13

>> ห้องน้ำของเรา

1:09:14

>> ใช่ครับ

1:09:15

>> personal กับ public ไม่เหมือนกันครับ

1:09:18

>> เหมือนกันเวลาครูประชุมซูมอย่างเงี้ยครู

1:09:21

อยู่ที่บ้านก็จริงแต่มันกำลังpuับลิไป

1:09:23

ข้างนอก

1:09:24

>> อื

1:09:24

>> นั่นไม่ใช่ personal แล้วนี่คือ public

1:09:27

แล้วแปลว่าคุณต้องแต่งตัว

1:09:28

>> ครับ

1:09:29

>> ครูต้องแต่งหน้า

1:09:30

>> นะคะเพราะฉะนั้นการไปแปรงฟันในห้องน้ำของ

1:09:34

ห้องน้ำรวมอ่ะค่ะ

1:09:35

>> อือ

1:09:35

>> มันคือการไปเบียดเบียน

1:09:38

สิ่งแวดล้อมคนอื่นไม่ได้แล้วแปรงฟันปุ๊บ

1:09:42

มันรู้สึกว่าตื่นมาเจอคนแปลกหน้าในบ้าน

1:09:44

เราอ่ะค่ะที่มายืนแปรงฟันอยู่

1:09:46

>> นะคะในอ่างที่เราก็ล้างหน้าอยู่ข้างๆเรา

1:09:49

ไม่รู้เลยว่าไอ้เศษอาหารที่เสสะบัดเนี่ย

1:09:52

แล้วพี่วดี้สามารถบังคับได้มว่าเขาต้อง

1:09:54

แปลงฟันอย่าง properly อ่ะ

1:09:56

>> อื

1:09:56

>> มันไม่ได้นะมันคนเต็มเลยนะไอ้เต็มกระจก

1:10:00

เลยอย่างเงี้ยค่ะแล้วกูถามว่ากลิ่น

1:10:03

>> และภาพสร้างมั้ยคะ

1:10:06

>> สร้างครับ

1:10:07

>> สร้างความรู้สึก

1:10:08

>> เมื่อสร้างความรู้สึก

1:10:10

>> มันทำงานกับคนอื่นเรียบร้อยละคุณอย่าคิด

1:10:12

ว่าคุณกำลังทำงานกับตัวเองอยู่

1:10:13

>> อืเป็นเมoryด้วยเป็นสัญญาให้กับเด้วย

1:10:16

เรียบร้อยเสร็จแล้วมันสื่อสื่อสารแล้วว่า

1:10:17

คุณเป็นคนยังไงคุณไม่ได้แคร์ว่าอะไรจะ

1:10:19

กระเด็นไปโดนคนอื่นหรือเปล่านะคะแต่คุณวะ

1:10:22

วังว่าอะไรตัวฉันจะสะอาดคุณเห็นมั้ยลูกศร

1:10:26

มันชี้เข้าอย่างเดียวลูกเอ่อฉันจะสะอาดคน

1:10:29

อื่นเป็นยังไงช่างมันเนี่ยมันสื่อสารอีก

1:10:33

แล้ว

1:10:33

>> ทั้งๆที่เหมือนกับดูแลตัวเองเนาะ

1:10:35

>> แต่มันเป็นสัญญาณบอกว่าฉันจะสะอาดแต่คน

1:10:37

อื่นช่างคุณ

1:10:39

>> ใช่นี่ครูไม่ได้ตัดสินคุณนะครูพูดถึงหลัก

1:10:41

ที่

1:10:42

>> คนจะรู้สึกซึ่งครูถามว่าคุณจะรู้สึกมั้ย

1:10:45

ถ้าเป็นคุณครับ

1:10:46

>> ก็รู้สึกอยู่ดี

1:10:48

>> แต่คนน่ะมักไม่ได้คิดในมุมตัวเอง

1:10:50

>> มักจะคิมเ่อไม่ได้คิดมุมคนอื่น

1:10:52

>> ครับ

1:10:53

>> มักจะคิดในมุมตัวเองว่าก็ฉันจะทำแบบเนี้ย

1:10:56

พอบอกว่าฉันจะทำอย่างเงี้ย

1:10:58

>> อื

1:10:58

>> โลกมันมีคุณคนเดียวแล้วนะ

1:11:00

>> ครับ

1:11:01

>> มันไม่ได้มีคนอื่นอยู่ในนั้นด้วยอ่ะค่ะ

1:11:03

แล้วเราก็จะไปคาดหวังนะให้คนอื่นมาดีกับ

1:11:05

เราทั้งๆที่เราอ่ะไม่เคยนึกถึงคนอื่นเลย

1:11:08

>> ฝนว่ามันไม่ยุติธรรมอ

1:11:10

>> อือ

1:11:10

>> อื

1:11:11

>> จากปากไล่ลงไปที่ไหนครับ

1:11:13

>> เนี่ยค่ะลงมาที่คอเลย

1:11:15

>> คอ

1:11:16

ขี้ใครคุณเคยเห็นเป็นเส้นๆเลยมั้คะพี่

1:11:19

>> ตรงเนี้ยค่ะเราอาจจะสามารถแบบจัดจับเอ้อ

1:11:22

เนี่ยพี่เเริ่มจับคอแล้วเนี่ยคะพี่ช่าง

1:11:24

ภาพใช่มั้คะ[เสียงหัวเราะ]เราจับดูเอ้อ

1:11:27

แล้วเอาเอาทิชชู่ซับๆบางคนมาเป็นสร้อยเลย

1:11:30

ค่ะสร้อยดำนะฮะลงมาปุ๊บเสื้อ

1:11:33

>> ครับ

1:11:34

>> ปกเสื้อหลายคนเนี่ยไม่รู้ตัวเองนะว่าปก

1:11:36

เสื้อกำลังแหงนอยู่

1:11:38

>> อื

1:11:38

>> ออกมาจากห้องน้ำปุ๊บหรือนั่งปุ๊บคุณสิ่ง

1:11:41

ที่คุณต้องทำคือจัดปกก่อนเลย

1:11:43

>> ครับ

1:11:43

>> แล้วมันพลิกอยู่อย่างเงี้ยนิดเดียวนี่นะ

1:11:46

คะ

1:11:46

>> อืหือ

1:11:47

>> มันบอกเลยว่าคุณเป็นคนที่แบบไม่ใส่ใจราย

1:11:50

ละเอียดเลยอ่ะชกมกอ่ะใช่เนี่ยออกไปเนี่ย

1:11:54

ฝนเชื่อเลยนะเทปนี้สมมุติออกไปแบบนี้นะคะ

1:11:57

คนจะไม่ฟังพี่วูดี้เลยใครก็ได้ช่วยจัดปก

1:12:00

ให้พี่วูดี้หน่อยได้มั้ย

1:12:01

>> อือ

1:12:01

>> ออกมาจากตรงไหนคะเนี่ยปกถึงเป็นอย่างงี้

1:12:04

คอสตูมไม่ดูแลเลยเหรอคะ

1:12:06

>> เนี่ยนึกออกมั้ยใครก็ได้ช่วยเอื้อมมือไป

1:12:09

หยิบอดันแว่นให้พี่วูดี้หน่อยพี่อันเนี้ย

1:12:12

ฝนเจอเออในโซเชียลมีดีจนผมรู้สึกว่า

1:12:17

>> อย่าทำให้มันเกิดเลย

1:12:18

>> อ

1:12:18

>> ทำอะไรที่มันcompleพeteได้เนี่ยทำไปเหอะ

1:12:21

เพื่ออะไรคะเป้าหมายฝนมีอย่างเดียวให้คน

1:12:24

มาอยู่ที่การสื่อสารของเรา

1:12:25

>> ครับ

1:12:26

>> ดูหน้าเราดูปากเราพอแล้ว

1:12:29

>> เยทุกคนที่ดูมาถึงจุดนี้ช่วยพิมพ์ว่าทีม

1:12:32

จบหน่อยนะครับ

1:12:33

>> ทีมจบหน่อยนะครับเพราะว่าวูดี้กับครูฝน

1:12:36

ตั้งใจที่จะดูแลเทคแคร์ทุกคนในแต่ละสเต็ป

1:12:40

นะของชั่วโมงกว่าๆที่ผ่านมาให้คุณได้ไม่

1:12:44

ได้แค่ประโยชน์แต่ได้เห็นตัวเองแล้วก็

1:12:47

เห็นโอกาส

1:12:48

>> ค่ะ

1:12:48

>> ที่เราจะเป็นอีกหนึ่งเวอร์ชั่นที่เราจะ

1:12:50

สามารถconnectเนectกับผู้คนและสังคมได้

1:12:52

มากยิ่งขึ้นเป็นยังไงบ้างครับครูฝน

1:12:55

>> สนุกมาก

1:12:55

>> คุยกันมาถึงจุดๆนี้

1:12:57

>> อืฝนชอบคุยกับคนที่อยากรู้อ่ะ

1:12:59

>> ครับ

1:13:00

>> เนี่ยmindsตของคนแบบอยากรู้เนี่ยมันคือ

1:13:03

ร่ำรวยทางความคิดแล้วนะคะมันทำให้คนที่มี

1:13:08

สิ่งที่เขา้ารู้ว่าอยากจะบอกซึ่งตรงเนี้ย

1:13:11

ฝนว่าคนที่ฟังอยู่น่าจะได้ประโยชน์มากเลย

1:13:13

ตรงที่ว่าถ้าเราล่ะเราเป็นคนที่แสดงความ

1:13:17

อยากรู้อ่ะแปลว่าเราจะได้กำไรตลอดเลยพี่

1:13:19

บูดี้ไปที่ไหนคนก็อยากจะให้อะไรเราเพราะ

1:13:22

เรามีความอยากที่จะรู้แล้วมันทำยังไงหรอ

1:13:24

พี่รายการมันทำยังไงหรอคะพี่วุดี้มาถึง

1:13:27

วันนี้ได้ยังไงหรอคะผมเชื่อว่าคนประสบ

1:13:29

ความสำเร็จอ่ะอยากแชร์ถ้าสิ่งที่เรามี

1:13:33

อยู่อ่ะมันเป็นประโยชน์กับคนจริงมั้ยคะ

1:13:37

เพราะฉะนั้นวันเนี้ยคุณใช้ชีวิตแบบขาดทุน

1:13:40

หรือว่าได้กำไรอยู่

1:13:43

>> ดีใจมากครับที่ 1 ช่โมงกว่าๆเราได้มี

1:13:46

โอกาสแบ่งปันทั้งแรงบันดาลใจแนวคิดแล้วก็

1:13:50

เกล็ดเล็กเกล็ดน้อยนะฮะที่ทุกคนสามารถเอา

1:13:52

ไปใช้ต่อได้นะครับอยากจะอ่านทุกคอมเมนต์

1:13:55

จากทุกคนนะครับมีคำถามฝากไว้ได้นะครับ

1:13:58

แล้วถ้าดูจบก็พิมพ์ว่าทีมจบยิ่งไปกว่า

1:14:00

นั้นเลยก็คือเข้าไปติดตามช่องทางต่างๆนะ

1:14:03

ฮะที่เราจะสามารถconnectเnectกับครูฝนได้

1:14:06

ต่อจากนี้ไปนะไม่ว่าคุณอยากจะเรียนรู้

1:14:09

เรื่องอะไรก็ตามนะครับเกี่ยวกับเรื่องของ

1:14:11

นิสัยบุคลิกภาพการสื่อสารอยากให้ทุกคนลอง

1:14:15

ดูที่ personality นะครับแต่ยิ่งไปกว่า

1:14:17

นั้นยิ่งไปกว่านั้นเลยก็คือว่าถ้าดู

1:14:20

content นี้ในช่วง[เพลง]อาจจะปีใหม่หรือ

1:14:24

ต้นปีนะครับเราไม่รู้ว่า content นี้คุณ

1:14:25

ดูตรงไหนดังนั้นสิ่งที่เราคุยไปเรื่อง

1:14:28

โครงการต่างๆเดี๋จะปะไว้ในคอมเมนต์และ

1:14:30

อัปเดตเรื่อยๆสำหรับทุกๆคนเพราะเชื่อว่า

1:14:32

คอนเทนนี้จะอยู่หลายปีแล้วครูฝน

1:14:34

>> หวังว่า

1:14:35

>> มั่นใจว่าอยู่หลายปีเลย

1:14:36

>> เพราะดูแล้วมันได้มันได้แล้วฝากแชร์และ

1:14:39

แบ่งปัน[เพลง]กับคนที่ที่คุณรักทุกคนที่

1:14:41

ฝุ่นอยากให้เค้ามีชีวิตที่ดีขึ้นนะครับ

1:14:44

ขอบคุณครูฝนนะครับ

1:14:45

>> ยินดีมากค่ะขอบคุณค่ะ

Continue with YouTLDR

Analyze another video with Pro

Process a new video, search every timestamp, compare sources, and keep the result in your library.

Get Pro — $12/month30-day money-back guarantee

More transcripts

Explore other videos transcribed with YouTLDR.